பூங்காவனத்தின் சந்தாதாரராக இணைந்து கொள்ளுங்கள்

Wednesday, 29 February 2012

08. திருமதி நூருல் அயின் நஜ்முல் ஹூசைன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



08. திருமதி நூருல் அயின் நஜ்முல் ஹூசைன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



சந்திப்பு :- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத், தியத்தலாவ எச்.எப். ரிஸ்னா

கலாபூசணம் திருமதி நூருல் அயின் நஜ்முல் ஹுசைன்

அறிமுகம்

1975 முதல் இலக்கிய உலகில் செல்வி ரஷீத் நூருல் அயின் என்ற பெயரோடு அறிமுகமான இந்த பெண் எழுத்தாளர் நாமெல்லாம் நன்கு அறிந்த பிரபல சிரேஷ்ட பெண் பத்திரிகையாளர், எழுத்தாளர். ஊடகத்துறையில் விரல்விட்டு குறிப்பிடத்தக்கவர்களில் இவரும் ஒருவர். மலையகம் தந்த கலை அகம் என்றும் இவரைக் குறிப்பிடலாம்.

ஆம்! இவர்தான் திருமதி நூருல் அயின் நஜ்முல் ஹுசைன் அவர்களாவர்.

மலையகத்தைச் சேர்ந்த உடுதெனிய என்பது இவர் பிறந்த கிராமமாகும். மர்ஹும் அல்ஹாஜ் எம்.எம். ரஷீத், திருமதி உம்மு ஸல்மா தம்பதிகளின் சிரேஷ்ட புத்திரியான இவர் உடுதெனிய முஸ்லிம் மகா வித்தியாலயம், மடவளை மதீனா தேசிய கல்லூரி ஆகியவற்றில் கல்வி கற்றதோடு, கொழும்பு திறந்த பல்கலைக் கழகத்தில் பொதுசனத் தொடர்புத்துறை சான்றிதழும், தொலைக்கல்வி நிறுவனத்தின் பொதுசனத்துறை டிப்ளோமா பட்டமும், கொழும்பு பல்கலைக் கழகத்தில் பத்திரிகைத்துறை டிப்ளோமா பட்டமும் பெற்றுள்ளார். கணணித் துறையிலும் பல பயிற்சிகளையும் சான்றிதழ்களையும் பெற்றுள்ளார்.

இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபன முஸ்லிம் சேவையில் மாதர் மஜ்லிஸ் பிரதி தயாரிப்பாளராக பல ஆண்டு காலமாக எழுதி வந்த இவர் வானொலி சிறப்புக் கவியரங்கங்களிலும், தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளிலும் அவ்வப்போது பங்கு பற்றி வருகிறார்.

1980 இலிருந்து 1990 வரை 'தினபதி - சிந்தாமணி' ஆசிரிய பீடத்தில் பத்திரிகையாளராகவும், உதவி ஆசிரியராகவும் கடமையாற்றிய திருமதி நூருல் அயின் நஜ்முல் ஹுசைன் 'ஜனனி' என்ற ஜனரஞ்சக பத்திரிகையிலும், அரசாங்க தகவல் திணைக்களத்தின் 'திங்கள்' என்ற மாதாந்த சஞ்சிகையிலும் இணை ஆசிரியராகவும் திகழ்ந்தார். திணைக்களத்தின் 'தெசதிய' என்ற சிங்கள சஞ்சிகையின் சிறப்புக் கட்டுரை எழுத்தாளராகவும் திகழ்ந்து சிங்களத்திலும் இலக்கியம் படைக்கிறார்.

தற்போது அரசாங்க தகவல் திணைக்களத்தின் கொழும்பு மாவட்ட தகவல் அதிகாரியாக (District Information Officer)பணிபுரிந்து வரும் இவர் 'கொழம்ப புவத்' (கொழும்புச் செய்திகள்) என்ற பெயரிலான சிங்களமொழி மூல காலாண்டுப் பத்திரிகையின் பிரதம ஆசிரியையாகவும் கடமையாற்றி வருகிறார். 'பண் பாடும் பெண்' என்ற நூலின் ஆசிரியையான இவர், இன்னும் பல நூற்களை வெளியிட காத்திருக்கிறார்.

அகில இலங்கை சமாதான நீதவானாகவும் ,கொழும்பு உயர் நீதிமன்ற ஜூரர் சபை உறுப்பினராகவும் இருக்கும் நூருல் அயின் நஜ்முல் ஹுசைன், அண்மையில் நீதி அமைச்சினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரச மொழிப்பெயர்ப்பாளராகவும் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

பத்திரிகைத்துறையில் வெள்ளி விழாவைக் கடந்திருக்கும் இவர், இலங்கையிலேயே ஊடகத்துறையில் முஸ்லிம் பெண் ஊடக அதிகாரியாக மிக நீண்ட காலமாக தொடர்ச்சியாக பணியாற்றி வரும் ஒரேயொரு முஸ்லிம் பெண் அதிகாரி என்ற பெருமைக்குரியவர்.
பல்வேறு ஆளுமைகளைக் கொண்ட இந்தப் பெண் படைப்பாளியை இம்முறை எமது வாசகர்களுக்காக மகளிர் தினத்தில் பூங்காவனத்துக்கு அழைத்து வந்துள்ளோம்.

இலக்கிய வாழ்வில் உங்களின் ஆரம்ப காலம் எவ்வாறு இருந்தது?

உடுதெனிச்செல்வி, பின்த் ரஷீத், பின்த் ஸல்மா, கண்ணொளி ஆகிய புனைப்பெயர்களில் எழுதி வந்த நான், இலக்கிய உலகில் மட்டுமல்ல ஊடகத்துறையிலும் கரடுமுரடான பாதையைத்தான் கடந்து வந்திருக்கிறேன். இத்துறையில் கடந்து வந்த பாதை காபட் பாதையல்ல. கற்களும், முட்களும் நிறைந்த பாதை. இன்றைய எழுத்தாளர்களுக்கு இருக்கும் வசதி வாய்ப்புகள் எதுவுமே அன்று இருக்கவில்லை. இன்று ஒரு பத்திரிகை இல்லையென்றால் இன்னும் எத்தனையோ பத்திரிகைகள் இருக்கின்றன. ஒரு வானொலி அலை வரிசையில் ஒலிபரப்பாகாவிட்டால் இன்னும் எத்தனையோ வானொலி அலைவரிசைகள். ஆனால் அன்று அப்படியல்ல. விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவுக்கே பத்திரிகைகள், வானொலி அலைவரிசைகள் இருந்தன.

வானொலியும் இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனம் மட்டுமே. எனவே ஓர் ஆக்கத்தை எழுதி அனுப்பிவிட்டு அது பிரசுரமாக, ஒலிபரப்பாக பல வாரங்கள் ஏன் மாதங்கள்கூட பொறுமை காக்க வேண்டும். அனுப்பிய ஆக்கம் பிரசுரமாகவில்லை, ஒலிபரப்பாகவில்லை என நாம் சோர்ந்து போயிருந்தால் இன்று நாமெல்லாம் முகவரி இல்லாத எழுத்தாளர்களாய் எங்கோ ஒதுங்கிப் போயிருப்போம்.

எழுத்தாளர்களை பொறுத்தவரை விடாமுயற்சி மிகவும் முக்கியம். பத்திரிகை அலுவலகத்திற்கு காலடி எடுத்துவைத்த முதல் மாதத்திலேயே ஒரு சகோதரர், சிஸ்டர், கழுத்தறுப்புக்கள், குத்துவெட்டுக்கள் நிறைந்த பொல்லாத இடத்துக்கே வந்துள்ளீர்கள். ஓரிரு மாதங்களாவது இங்கு நீடிப்பீர்களோ தெரியாது என்றார்.

ஆனால், அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். எழுத்துத் துறையிலும், ஊடகத் துறையிலும் பல சவால்களை முறியடித்து வெள்ளி விழாவையும் தாண்டி இன்று பொன்விழா நோக்கி நகர்கின்றேன் என்ற நற்செய்தியைக் கூறிக் கொள்வதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

கிராமப்புரத்தில் பிறந்து வளர்ந்த எனக்கு நகர வாழ்க்கை புதிய அனுபவம்தான். கொழும்புக் கோட்டைக்கும், புறக்கோட்டைக்கும் வித்தியாசம் தெரியாமல் நான் பட்ட பாடு பெரும்பாடுதான். அந்த ஆரம்ப கால அனுபவங்களை மீட்டிப் பார்த்தால் ஒரு புத்தகமே எழுதிவிடலாம்.

ஊடகத் துறையிலும், இலக்கியத் துறையிலும் இன்னோரன்ன சிரமங்கள் பட்டே படிப்படியாக முன்னேறினேன். இது இத்துறையில் காலடி வைக்கும் இளசுகளுக்கும் ஒரு முன்னுதாரணமாக அமையட்டும்.

திருமணம் எழுத்தாளர் பலருக்கு (கை) விலங்கு போட்டது என்கிறார்கள். உங்களுக்கு எப்படி?

திருமணம் பல பெண் எழுத்தாளர்களின் எழுத்துக்களுக்கு தாழ்ப்பாள் போட்டது என்னவோ உண்மையாக இருக்கலாம். ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை பூவிலங்கு போட்டது என்பேன். எனது திருமணம் எனது எழுத்துகளுக்கு நீர் வார்த்து உரமிட்டது என்றே சொல்ல வேண்டும். இந்த வெற்றியின் பெருமை முதலில் எனது பத்திரிகையுலகத் தந்தை எஸ்.டி. சிவநாயகம் ஐயா அவர்களையே சாரும்.

நான் இல்லறத்தில் நுழைந்த போது எனது கணவரை அலுவலகத்துக்கு அழைத்த ஐயா அவர்கள், ஷநண்பரே உங்கள் மனைவி ஊடகத் துறையில், எழுத்துத்துறையில் நன்கு ஜொலிப்பவர். இத்துறையில் அவருக்கு சிறந்ததோர் எதிர்காலமுண்டு. எனவே அவரை தொடர்ந்தும் அலுவலகம் அனுப்பி வையுங்கள் என்று கூறி ஆசியுரை பகர்ந்தார். அவரது எதிர்வு கூறலை நன்றியுடன் நினைவு கூர்கிறேன்.

இலங்கையில் பெண் எழுத்தாளர்களின் வளர்ச்சி, இலக்கிய போக்கு பற்றி என்ன கூற விரும்புகிறீர்கள்?

இலங்கையின் பெண் எழுத்தாளர்களின் வளர்ச்சி என்று நோக்கும்போது பெரிதாக திருப்தியடைய முடியாதுள்ளது. நல்ல ஆளுமைமிக்க பெண் எழுத்தாளர்கள் பலர் இன்று தலைமறைவாகி விட்டார்கள் என்ற செய்தி ஜீரணிக்க முடியாததொன்று. வடக்கு கிழக்கு பகுதிகளில் ஏற்பட்ட யுத்தகால சூழ்நிலையினால் பெண் படைப்பாளிகள் பலர் இடம்பெயர்ந்து சென்றனர். எனினும் 1985, 1990 களில் யாழ்ப்பாணம், மட்டக்களப்பு, மலையகம், கொழும்பு போன்ற பகுதிகளில் பெண் எழுத்தாளர்களிடையே ஒரு விழிப்புணர்ச்சி ஏற்பட்டிருந்தது. இக்காலப் பகுதியில் இடையிடையே பெண்கள் தொடர்பான காத்திரமான கருத்தரங்குகள், பயிற்சிப் பட்டறைகள் இடம்பெற்றன.

யோகா பாலச்சந்திரனின் கொழும்பு கலைக் கழகம், கலைமகள் ஹிதாயாவின் தடாகம், புன்னியாமீன் அவர்களின் சிந்தனை வட்டம், செல்வி திருச்சந்திரனின் பெண்கள் கல்வி ஆய்வு மையம், ஜெசீமா இஸ்மாயிலின் முஸ்லிம் பெண்கள் ஆராய்ச்சி செயல் முன்ணணி, ஜயந்தி வினோதனின் வினோதன் மன்றம், சூர்யா ஆய்வு மையம் போன்றவற்றின் அனுசரணையுடன் இந்தக் கருத்தரங்குகள் நடைபெற்றன.

மலையக பெண்களின் அவலங்கள் குறித்து கொழும்பிலுள்ள இலங்கை மன்றக் கல்லூரியில் அடிக்கடி கருத்தரங்குகள் நடைபெற்றன. ஆனால் ஏனோ அவை யாவும் அருகிவிட்டமை கவலைக்குரிய விடயமே.

இன்று உங்களைப்போன்ற இளம் எழுத்தாளர்கள் பலர் சஞ்சிகைகளின் மூலமும், வலைப்பின்னலூடாகவும் வலம் வருவது மகிழ்ச்சிக்குரிய விடயமாகும். இந்த இலத்திரன் தொழில் நுட்பத்தைக் பயன்படுத்தி உலகளாவிய ரீதியில் தமது ஆளுமைகளை வெளிப்படுத்துவது இன்று காலத்தின் தேவையாகிவிட்டது.

எனவே தமிழ் - முஸ்லிம் பெண்கள் எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் இந்த நவீன தொழில்நுட்பத் துறையைப் பயன்படுத்தி தமது படைப்புக்களை உலகறியச் செய்ய வேண்டும். அத்தோடு பெண்கள் எழுத்தாளர்கள் வலைப்பின்னலினுடாக ஓர் அமைப்பை ஏற்படுத்தி ஓரணியாக ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

பலமான ஒரு பெண் படைப்பாளர் அமைப்பு ஒன்று உருவாக வேண்டும், பெண் எழுத்தாளர்களின் சுயவிபரங்கள்; ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பன எமது நீண்ட நாள் கனவாகும். இத்துறையில் தேர்ச்சி பெற்ற உங்களைப்போன்ற பெண் படைப்பாளிகள் முன்வருவார்களா?

ஊடகம் இலக்கியத்தில் வகிக்கும் பங்கு பற்றி யாது கூறுவீர்கள்?

ஊடகமும், இலக்கியமும் இரண்டறக் கலந்த ஓர் கலவை என்பேன். ஊடகம் இல்லாத இலக்கியம் இல்லை. இலக்கியத்தை, இலக்கியவாதிகளை வாழ வைப்பதே ஊடகங்கள்தானே. ஊடகங்கள் இல்லாவிட்டால் எழுத்தாளர்களின் ஆளுமைகள் அவர்களது உள்ளத்திலேயே உறங்கிக்கிடக்கும். எழுத்தாளர்களது உள்ளக் கிடக்கைக்கு உயிர் கொடுப்பதே ஊடகங்கள்தானே. எனவே இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு ஊடகங்களின் பங்கு இன்றியமையாதது.

தாங்கள் எழுத்துலகில் செய்த சாதனையாக எதைக் கருதுகிறீர்கள்?

ஒரு முஸ்லிம் பெண் என்ற வகையில் பல சவால்களைச் சமாளித்து ஆரம்பம் முதல் இன்று வரை ஊடகத்துறையை தொழிலாகக் கொண்டியங்குவதே ஒரு பெரிய சாதனை என்பேன். நான் தினபதி - சிந்தாமணி பத்திரிகையில் ஆசிரியபீடத்தில் கடமை புரிந்த காலப்பகுதி அது. அப்பத்திரிகைகளின் பிரதம ஆசிரியரும், எனது குருவுமான பத்திரிகையுலக ஜாம்பவான் எஸ்.டி.சிவநாயகம் ஐயா அவர்கள் பத்திரிகைகளில் புதுமைகளைப் புகுத்துபவர். சிந்தாமணிப் பத்திரிகையிலும் புரட்சிகரமான மாற்றங்களைச் செய்தவர்.

மாதர் பகுதியினை விவாத மேடையாக ஆக்குவோம் எனத் தீர்மானித்தார். பெண்கள் தொழில் புரிவதால் குடும்ப நிர்வாகம் பாதிக்கப்படைகிறதா? இல்லையா?, பிள்ளைகளின் வளர்ச்சியில் பிதாவுக்கும் பங்குண்டா? இல்லையா? போன்ற தலைப்புகளில் சுவையான விவாதப் பேட்டிகளை நடத்தியுள்ளேன். அவை வாசகர் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன.

அவ்வாறே பெண்கள் மத்தியில் அன்றாடம் ஏற்படும் தவறுகளை, நிகழ்வுகளை உரையாடல்களாகச் சித்திரித்து படிப்பினையூட்டும் வகையில் இலங்கை வானொலி மாதர் மஜ்லிஸ் நிகழ்ச்சிக்கு வழங்குவேன். பத்திரிகைகளுக்கும் எழுதுவேன். இதனால் நான் பழகிய பெண்களில் பெரும்பாலானோர் என்னிடம் பிறரைப் பற்றிய குறைகளை கதைக்கவே அஞ்சினார்கள். ஐயோ உங்களிடம் கதைக்க பயமாக இருக்கிறது. அப்புறம் நீங்க இதையெல்லாம் பேப்பர்ல, ரேடியோவில போட்டிடுவீங்க என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லியதுமுண்டு.

சமகால பிரச்சினைகளையே கவிதையாக, கட்டுரையாக, கதையாக, உரைச்சித்திரமாக நான் வடிப்பதுண்டு. இவை வாசகர், நேயர்கள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன.

இதனை ஒரு சாதனையாக நான் கருதாவிட்டாலும் எனது எழுத்துகளுக்கு கிடைத்த பெருவெற்றியாகக் கருதுகிறேன். எமது எழுத்துக்களை நல்ல நோக்கத்துடன் பயன்படுத்தினால் அவை கூட வல்ல அல்லாஹ்விடம் நற்கிரியைகளாகவே அங்கீகரிக்கப்படுகின்றன.

எனவே எமது பேனாக்களை நாம் நல்லவற்றுக்கே பயன் படுத்த வேண்டும் என்ற நற்செய்தியையும் கூறிக்கொள்ள விரும்புகிறேன். வரம்பு மீறாமல் ஒழுக்க நெறிகளுடன் வாழ்ந்தால் எல்லா கௌரவமும் தன்னாலே கிட்டும்.

பண்பாடும் பெண் என்ற நூலுக்கு பிறகு வேறு புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளீர்களா?



பண்பாடும் பெண் என்ற நூலுக்கு பிறகு இன்னும் இன்னொரு நூலை வெளியிட முடியவில்லையே என்ற ஏக்கம் எனது மனதில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. எல்லாவற்றுக்கும் நான் ஏற்கனவே கூறிய வேலைப்பளுதான் காரணம். வானொலியில் நான் பாடிய கவிதைகள், நூல்; வெளியீட்டு விழாக்களில் நான் பாடிய கவிதைகள் அனைத்தையும் தொகுத்து ஷபூஞ்செண்டு| என்ற பெயரில் கவிதை நூல் ஒன்றை வெளியிடவுள்ளேன். அவ்வாறே நான் பல்கலைக் கழக பத்திரிகைத் துறை டிப்ளோமா பாடநெறிக்காக சமர்ப்பித்த ஆய்வுக் கட்டுரையான எய்ட்ஸ் நோயும் பெண்களும், உலக இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாட்டுக்காக எழுதப்பட்ட முஸ்லிம் பெண்களின் ஊடகப் பங்களிப்பு என்ற ஆய்வுக் கட்டுரை மற்றும் ஏட்டிலிருந்து ஏற்றதோர் படிப்பினை, சஹாபாப் பெண்களின் சரித்திரப் பின்னணி போன்ற பல நூல்கள் பிரசுரத்திற்காக தயாராக உள்ளன.

எனது கணவருக்கோர் நப்பாசை. எம்மிருவரினதும் நூல் வெளியீட்டு விழாவும் ஒரே மேடையில் நடைபெற வேண்டும் என்று. ஆனால் இருவருமே காலையில் வேலைக்குப் போனால் மாலையிலேயே வீடு திரும்புபவர்கள். எங்களுக்குத் தெரியாமலேயே காலம் ஓடிவிடுகிறது. அதை எண்ணி தினம் தினம் மனம் கடிந்துகொள்கிறோம். கடிகாரம் ஓடுமுன் ஓடு என்பார்கள். ஆனால் நாமோ கடிகாரத்தின் வேகத்துக்குத் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

இந்த ஆண்டிலாவது நம் இருவரினதும் நூல்களின் பிரசவம் நிகழ வல்ல அல்லாஹ் அருள் புரிய வேண்டும். நாமிருவர் மட்டுமல்ல நமது ஒரே மகள் நூருஸ் ஷப்னா கூட கவிதைத் துறையில் ஆர்வம் காட்டி வருபவர்தான். சட்டக் கல்லூரி இறுதியாண்டு மாணவியாகத் திகழும் எனது மகள் சட்டக் கல்லூரி இந்து மகா சபை நடாத்திய கவிதைப் போட்டியில் தங்கப் பதக்கத்தைச் சுவீகரித்துக்கொண்டார்.

சிறுகதைகள், நாவல்கள் போன்ற துறைகளில் ஈடுபாடு காட்டி வருகிறீர்களா?

சிறுகதைகள், குறுங்கதைகள் போன்றவற்றை அவ்வப்போது எழுதியுள்ளேன். எனது பல சிறுகதைகள் வானொலியில் ஒலிபரப்பாகியுள்ளன. பத்திரிகை, சஞ்சிகைகளில் பிரசுரமாகியுள்ளன. ஆனால் நாவல் துறையில் நாட்டம் செலுத்தவில்லை.

எனினும் எனது அபிமான அன்புச் சோதரிகளான நயீமா சித்தீக், மாத்தளை பர்வீன், சுலைமா சமி இக்பால், ஜரீனா முஸ்தபா ஆகிய நம் நாட்டு நாவலாசிரியைகளின் நாவல்களை விரும்பிப் படிப்பதுண்டு. அத்தகையோரின் இத்தகைய பணி நீடிக்க வேண்டும் என நித்தமும் ஆசிப்பதுண்டு. முஸ்லிம் பெண் எழுத்தாளர்கள் வரிசையில் நாவல்துறை பட்டியலில் மேலும் பலர் இணைய வேண்டும் என விரும்புகிறேன்.

தங்களுடைய தொழில்துறை, இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு கை கொடுப்பதாய் அமைந்திருக்கிறதா?

எனது தொழில்துறை இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு கை கொடுப்பதாய் அமைந்திருக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கு மிகவும் சங்கடமான பதிலைத்தான் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது. தொழில்துறை வேலைப்பளு காரணமாகவே எனது இலக்கிய முயற்சிகள் எல்லாம் முடங்கிப்போய்விட்டன என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஊடகத்துறை அமைச்சின் கீழ் இயங்கும் அரசாங்க தகவல் திணைக்களத்தின் கொழும்பு மாவட்ட தகவல் அதிகாரியாக பொறுப்பு வாய்ந்த ஒரு பதவியில் இருப்பதால் காலத்தோடு போராடும் காரிகையாகி விட்டேன் என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது.

கொழும்பு மாவட்டத்திற்குட்பட்ட 13 பிரதேச செயலகங்கள் உள்ளன. இந்த 13 செயலகப் பிரிவுகளிலும் இடம்பெறும் அபிவிருத்தித் திட்டங்களை ஆராய்ந்து அச்சக மற்றும் இலத்திரன் ஊடகங்களுக்கு மட்டுமன்றி எமது திணைக்களத்தின் தகவல் வெப் தளத்திற்கும் செய்திகளைத் தொகுத்தளிப்பது, மாவட்ட வளங்கள் குறித்த தரவுகளை கணணி மயப்படுத்துவது, தேசிய, மாவட்ட, பிரதேச ரீதியான நிகழ்வுகளுக்கு ஊடக இணைப்பாளராகச் செயல்படுவது எல்லாம் எனது அன்றாட கடமைகளாகும். தினசரி இவற்றை நிறைவேற்றவே நேரமும் காலமும் சரியாகிவிடுகிறது. மாலையில் வீட்டுக்குப் போனால் வீட்டு நிர்வாகங்களை கவனிக்க வேண்டியுள்ளது.

இந்நிலையில் எனது தொழில்துறை எனது இலக்கிய பணிகளுக்கு இடையூறு இழைக்காவிட்டாலும், வளர்ச்சியில் படிக்கட்டாகவல்ல, தடைக்கல்லாகவே உள்ளது. சுருங்கக் கூறின் இலக்கிய பணிகளை மேற்கொள்ள நேரம் கிடைப்பதில்லையே என்ற ஆதங்கம் தான். உள்ளத்தில் நிறைந்துக் கிடக்கும் கற்பனை கருக்களுக்கு எழுத்து மூலம் எப்போதுதான் உருகொடுக்க கிடைக்குமோ? என்ற இலக்கியத் தாகம், தணியாத தாகமாக உள்ளது. உத்வேகம் உண்டு. அவற்றை வெளிப்படுத்த நேரம்தான் இல்லை.

உங்கள் கணவர் கவிஞர் நஜ்முல் ஹுசைன் அவர்கள் உங்களது இலக்கிய வாழ்வில் உந்து சக்தியாக இருக்கிறார். இதைப் பற்றி என்ன சொல்வீர்கள்?



இலக்கியத்திற்கு மட்டுமல்ல, இல்லறத்திலும்கூட என் உந்து சக்தியும், என் உயிரும் உரமும் எனது கணவர்தான். எனது எழுத்துலக பிரவேசத்திற்கு திருமணத்துக்கு முன்னர் எனது சகோதரர் சட்டத்தரணி ரஷீத் எம். இம்தியாஸ்தான் எனக்கு பக்கபலமாக திகழ்ந்தார். தினபதி - சிந்தாமணி ஆசிரியப் பீடத்துக்கு முதன் முதலாக என்னை அழைத்துச் சென்றது முதல் என் வளர்ச்சிப் படிக்கட்டுகள் அனைத்துக்கும் காரணமானவர் என் சகோதரர்;தான். திருமணத்துக்கு முன்னர் எனது முன்னேற்றங்களின் முதுகெலும்பு என்னுயிர் பெற்றோரும், எனது உடன்பிறப்புகளும் தான்.

ஆனால் திருமணத்திற்குப் பின்னர் எனது முன்னேற்றத்தின் முதுகெலும்பு எனது கணவர்தான். எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் அவர் எனக்கு ஏணியாக, தோணியாக, அச்சாணியாக, கொழுகொம்பாகத் திகழ்கிறார். அதனால்தான் எம். நஜ்முல் ஹுசைன் என்று பன்மையில் அழைக்கப்பட்ட அவரை நான் என். நஜ்முல் ஹுசைன் என்று உரிமையுடன் அழைத்தேன். இன்று அதுவே அவரது இனிஷியலாகிவிட்டது என்றால் பாருங்களேன் எங்களது இணக்கப்பாட்டினை. ஒரு ஆணின் வெற்றியின் பின்னணியில் பெண் இருக்கிறாள் என்பார்கள். அதுபோலவே எனது வெற்றியின் பின்னணியில் எனது கணவரும் இருக்கிறார் என்பதில் நான் பேருவகையடைகிறேன். அவரில்லாமல் நானில்லை.

சிங்கள மொழியிலும் நீங்கள் இலக்கியம் படைக்கிறீர்கள். அது பற்றி சற்று விளக்குவீர்களா?

சிங்கள மொழியில் நான் முத்திங்கள் வெளியீடு ஒன்றை பிரசுரிக்கிறேன் என்றால் பலருக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கலாம். 2007ம் ஆண்டு முதல் இன்றுவரை கொழம்ப புவத் (கொழும்புச் செய்திகள்) என்ற பெயரில் சிங்கள மொழி மூல காலாண்டு பத்திரிகை ஒன்றை நடத்தி வருகின்றேன். கொழும்பு மாவட்டத்தில் அரசாங்கத்தால் மேற்கொள்ளப்படும் அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகள் மற்றும் கலை, கலாசார நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கியதாக வெளிவரும் இப் பத்திரிகையின் பிரதம ஆசிரியையாக நானே இருப்பதில் பெரு மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

இந்தப் பத்திரிகையில் நான் எழுதும் ஆசிரியத் தலையங்கள்; கூட பலரது பாராட்டைப் பெற்றன. அதிலும் குறிப்பாக பொது நிர்வாக உள்நாட்டலுவல்கள் அமைச்சர் ஜோன் செனவிரத்ன கூட இந்த ஆசிரியத் தலையங்கத்தைப் பாராட்டியுள்ளார். அதற்காக எனது முன்னாள் மாவட்ட அரசாங்க அதிபர்கள் எனக்கு பாராட்டுப் பத்திரங்களைத் தந்து கௌரவித்தமை சிங்கள மொழியுடனான எனது இலக்கியப் பணிக்;குக் கிடைத்த பெரும் கௌரவமாகக் கருதுகிறேன்.

அது மாத்திரமின்றி எமது திணைக்களத்தின் தெசதிய என்ற சிங்கள சஞ்சிகைக்கு நான் வழங்கிய அரசியல் பேட்டித் தொடர் ஒன்றுக்கு அரச கரும மொழிகள் திணைக்களம் இன ஐக்கியத்துக்கான ஊடக பங்களிப்பு என்ற பெயரில் எனக்கு விருதும், பொற்கிழியும் வழங்கிக் கௌரவித்தது. சிங்கள மொழியிலும் எனது நூலொன்று வெளிவர வேண்டும் என்ற வேட்கையும் எனக்குண்டு. அத்தோடு எனது கணவரின் புதுக்கவிதைகளை தற்சமயம் நான் சிங்களத்தில் மொழிபெயரப்புச் செய்துக் கொண்டிருக்கிறேன். அல்லாஹ் நாடினால் அந்த சிங்கள மொழி பெயர்ப்புக் கவிதைத் தொகுப்பும் நூலாக வெளிவரும்.

இலக்கியப் படைப்புகளுக்கு கிடைக்கின்ற விமர்சனங்கள், விருதுகள் பற்றிய உங்கள் கருத்து யாது?

இலக்கியப் படைப்புகளுக்கு கிடைக்கின்ற விமர்சனங்கள் காய்தல், உவத்தல் இன்றி இருக்க வேண்டும். எழுத்தாளர்களின் உணர்வுகளை மதித்து அவரை அத்துறையில் மேம்படுத்துவதாக விமர்சனங்கள் அமையவேண்டுமே தவிர, அந்த எழுத்தாளர்களை மட்டந்தட்டும் ஆயுதங்களாக அமையக்கூடாது என்பதே எனது தாழ்மையான அபிப்பிராயமாகும். குறித்த எழுத்தாளர்களிடம் குறைபாடுகள் இருந்தால் அவற்றை மிகவும் பக்குவமாக, பவ்வியமாக எடுத்துச் சொல்லும் வகையில் விமர்சனங்கள் அமைந்தால்தான் அந்த எழுத்தாளர் மேலும் வளர, வாழ வழி பிறக்கும்.

அவ்வாறே எழுத்தாளர்களுக்குக் கிடைக்கும் சிறந்த டொனிக்காகத் திகழ்வதும் நல்ல விமர்சனங்களும், விருதுகளும்தான். ஒரு சிறந்த படைப்பாளியைப் பாராட்டி, விருது வழங்கிக் கௌரவித்தால் அவர் மென்மேலும் நல்ல படைப்புகளைத் தருவதற்கு உந்து சக்தியாக அமையும் என்பதை எவரும் ஏற்றுக்கொள்வர். எனவே வரப்புயர நீருயர்வது போல் விருதுகள், நல்ல விமர்சனங்களால் எழுத்தாளரும் வாழ்வர், வளருவர் என்பதே என் கருத்து. ஆனால் இன்று தடியெடுத்தவர்கள் எல்லோரும் வேட்டைக்காரர்களாகி விட்டனர். அவ்வாறே எடுத்ததற்கெல்லாம் இன்று பொன்னாடையும் பட்டங்களும் என்றாகிவிட்டமை தான் கவலைக்குரிய விடயம். பொருத்தமானவர்களுக்கு மட்டும் உரிய கௌரவத்தை கொடுத்தால் மட்டுமே அந்த கௌரவம் சிறப்புப் பெறும்.

இதுவரை தாங்களுக்குக் கிடைத்த விருதுகள் பற்றி?

கலாசார அமைச்சினால் 2006ஆம் கலாபூஷணம் விருது பெற்றமையும், 2009ம் ஆண்டு மகளிர் விவகார அமைச்சின் சர்வதேச மகளிர் தின விழாவின் போது இலங்கையின் முதற் பெண்மணி ஷிரந்தி ராஜபக்ஷவினால் கௌரவம் பெற்றமையும் குறிப்பிடத்தக்க விடயமாகும்.

அவ்வாறே அகில இன நல்லுறவு ஒன்றியம், இலக்கியத் தாரகை என்றும் தகவல் ஜோதி என்றும் இசைக்கோ நூர்தீன் ஹாஜியின் முஸ்லிம் கலைஞர் முன்னணி ஊடகத் தாரகை என்றும், பட்டமளித்து என்னை கௌரவித்தன. மலையக கலை கலாசாரப் பேரவை, ரத்னதீபம் விருதும், அகில உலக இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாட்டுக் குழுவினர், இளம் படைப்பாளர் விருதும் சோனக இஸ்லாமிய கலாசார நிலையம் மாக்கான் மாக்கார் விருதும், மத்திய மாகாண கல்வி அமைச்சு எழுத்தாளர் விருதும், கொழும்பு கலை வட்டம், சாய்ந்தமருது தடாகம், சிந்தனை வட்டம், இலங்கை சமுர்த்தி அதிகார சபை ஆகியனவும் எனக்கு விருதுகளையும் பட்டங்களையும் வழங்கி என்னை கௌரவித்தன. இந்த அமைப்புக்களுக்கு என் நன்றிக் கடன் என்றுமுண்டு.

பூங்காவனம் சஞ்சிகை பற்றிய உங்கள் கருத்து யாது?

பல மலர்கள் மலர்ந்து மணம் பரப்பும் இடம்தான் பூங்காவனம். இங்கே பெரும்பான்மையான பெண் எழுத்தாளர்களை அழைத்து வந்து அவர்களுக்கு சிறந்த அரசி பவுண்டேஷன் (Best Queen Foundation) மூலம் மகுடம் சூட்டுவது போலவே நான் உங்களின் இந்த முயற்சியை இனம் காண்கிறேன். அதிலும் குறிப்பாக இரண்டு பெண் படைப்பாளிகளே இச் சஞ்சிகையின் இணை ஆசிரியைகளாக இருப்பதுவும் தங்கப் பதக்கத்தின் மேலே ஒரு முத்துப் பதித்தது போல மிகவும் பிரகாசமாக இருக்கிறது.

ஒரு நூல் பிரசவம் ஒரு குழந்தை பிரசவத்தை ஒத்தது. இங்கே நீங்கள் சஞ்சிகை வெளியிடுகிறீர்கள். குழந்தை பத்து மாதச் சுமை. நீங்களோ மூன்று மாதங்களில் சஞ்சிகையை பிரசவிக்கிறீர்கள். அதனை தொடர்ச்சியாக பிரசுரிப்பது என்பது இலங்கையைப் பொறுத்தவரை இமாலயச் சாதனைதான். உங்கள் இருவரின் இந்தப் பெரு முயற்சிக்கு முதலில் ஒரு சபாஷ் போட வேண்டும்.

பூங்காவனம் வாசகர்களுக்கு என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

பூங்காவனத்தின் நறுமணத்தைச் சுவைத்திடத் தவறாதீர்கள். மூத்த படைப்பாளிகளை மதித்து நடங்கள். அவர்களது படைப்புகளைத் தேடிப் படியுங்கள். தலை குனிந்து படிப்பதெல்லாம் தலை நிமிர்ந்து வாழ்வதற்கே என்ற தாரக மந்திரத்தை நினைவில் கொள்ளுங்கள். பணிவு, கனிவு நிறைந்த ஒருவரிடம் சமுதாயம் விரும்பும் சிறந்த படைப்புகளை எதிர்பார்க்கலாம். எனவே வாசகர்களாகிய நீங்களும் எதிர்காலத்தில் சிறந்த எழுத்தாளராக மிளிரலாம்!!!

-------------------------------------------------------------------------------------

07. திருமதி ராணி சீதரன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



07. திருமதி ராணி சீதரன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



சந்திப்பு :- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத், தியத்தலாவ எச்.எப். ரிஸ்னா

உங்களது எழுத்துலக பிரவேசம் பற்றிக் கூறுங்கள்?

நான் 09 ஆம் வகுப்பில் படிக்கும் போது முதன் முதலில் வேதனை என்ற சிறுகதையை எழுதினேன். நிறைய கவிதைகள் எழுதுவதுடன் கவியரங்குகள், பேச்சுப் போட்டிகள், நாடகம், விவாதம் போன்றவற்றில் பங்குபற்றி இருக்கிறேன். இவற்றை விடவும் சிறுகதை, மர்ம நாவல், துப்பறியும் தொடர் என்பவற்றை விரும்பிப் படிப்பேன். இவற்றினால் எனது இலக்கியப் பிரவேசம் வித்திட்டதாக கூற முடியும்.



எழுத்துலக முன்னோடிகளாக நீங்கள் யாரைக் கொண்டுள்ளீர்கள்?

புதுமைப் பித்தனின் எழுத்து நடை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஜெயகாந்தன், மௌனி போன்றோரின் கதைகளையும் விரும்பிப் படிப்பேன்.

உங்களைக் கவர்ந்த படைப்பாளிகளின் தாக்கம் உங்களின் படைப்புக்களில் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என நீங்கள் எதிர்பார்க்கிறீர்களா?

ஆரம்பத்தில் நான் குறிப்பிட்ட எனக்கு பிடித்த எழுத்தாளர்களுடன் இன்னும் ஜானகிராமன், அம்பை, வாசந்தி, தாமரைச் செல்வி, நந்தி என்போரின் மொழிநடையும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஆனாலும் நான் எனது பாணியில் எழுதவே விரும்புகின்றேன்.

இதுவரை நீங்கள் வெளியிட்டுள்ள நூல்களை பட்டியல் படுத்திக் கூறுவீர்களா?

01. மாங்கல்யம் தந்து நீயே - 1வது சிறுகதைத் தொகுதி (1999)

02. தேன் சிட்டு - சிறுவர் பாடல் (2000)

03. கன்னியாதானம் - 2வது சிறுகதைத் தொகுதி (2001)

04. நடுகல் - 3வது சிறுகதைத் தொகுதி (2002)

05. இலக்கியக் கட்டுரைகள் (2005)

06. நிலவும் சுடும் - 4வது சிறுகதைத் தொகுதி (2010)



இதுதவிர பாடசாலை மாணவர்களை முன்னோக்கியதாக தமிழ் இலக்கியம், தமிழ் இலக்கணம், வினாவிடை, செய்யுள் இலக்கியம் போன்ற தொகுதிகளையும் வெளியிட்டிருக்கிறேன்.

இத்தகைய புத்தகங்களை வெளியிட மிகவும் சிரமப்பட்டிருப்பீர்கள். அச்சந்தர்ப்பங்களில் உங்களுக்கு ஆதரவாய் இருந்தவர்கள் பற்றி என்ன சொல்வீர்கள்?

எனது இலக்கிய முயற்சிகளில் எனக்கு உதவுவதிலும், ஊக்குவிப்பதிலும் முன் நிற்பவர் எனது கணவரே. எதிர்நோக்கும் சிரமங்களுக்கும் அவரே முகம் கொடுப்பார் என்று கூறலாம். அடுத்து இலக்கிய நண்பர்கள். அவர்களைத் தவிர எனது ஆக்கங்களை வாசித்து தட்டிக்கொடுக்கும் ஆசிரியர்கள் போன்றோரையும் குறிப்பிடலாம்.

ஆசிரிய பணிகளுக்கிடையில், குடும்பப் பொறுப்புக்களையும் வகித்துக் கொண்டு இலக்கியத்தில் ஈடுபடுவதை நீங்கள் என்றாவது சிரமமாக நினைத்திருக்கின்றீர்களா?

எனது பொறுப்புக்கள், கடமைகள் என்பவற்றோடு படைப்பு முயற்சிகளுக்கு நான் சம அளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கின்றேன். என்னை அழுத்தம் சுமைகளில் இருந்து விடுபடுவதற்கு ஒரு வழியாகவும் இலக்கியம் இருப்பதாக நான் உணர்ந்ததால் இந்த எழுத்துப் பணியை மேற்கொண்டு வருகின்றேன்.




உங்கள் மகளான கீர்த்தனி சீதரன், இலக்கியத் துறையில் ஆர்வம் காட்டி வருவது பற்றி யாது கூறுவீர்கள்?

நான் மிகவும் சந்தோஷப்படுகின்றேன். இவர் பல்கலைக்கழக சஞ்சிகைகளில் எழுதி வருவதோடு ஞானம் சஞ்சிகையிலும், தினக்குரல் பத்திரிகையிலும் கவிதைகளை எழுதி வருகின்றார். அவரது படைப்புக்களை என்னுடன் பகிர்ந்து சரிபார்த்துக்கொள்வார். தற்போது நிறைய கவிதைகளை எழுதியிருக்கும் அவர் கவிதை நூலொன்றை வெளியிடும் எண்ணத்திலிருக்கிறார்.



சிறுகதைகளுக்கான கருப்பொருளை எவ்வாறு பெற்றுக் கொள்கின்றீர்கள்?

எனது சூழலில் நடக்கின்ற நிகழ்வுகளை வைத்து நான் சிறுகதைகளை எழுதி வருகிறேன். எனது நண்பர்கள், உறவினர்கள், தெரிந்தவர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட அனுபவங்கள் மனதைப் பாதிக்கும் போதும் எனது கதைகளுக்கான கருப்பொருள்களை பெற்றுக்கொள்கிறேன்.

உங்களுக்கு இதுவரை கிடைத்த பாராட்டுக்கள், பரிசுகள் பற்றி சொல்லுங்கள்?

* அகில இலங்கை உலக ஆசிரியர் தினப் போட்டியில் கவிதைக்கான பரிசும், பாராட்டும்

* திருகோணமலை சாகித்திய விழா போட்டிகளில் சிறுகதை, கவிதை என்பன முதலாமிடம் பெற்றமை

* தகவம் அமைப்பின் சிறுகதைத் தெரிவில் பாராட்டு

சிறுகதைகளின் இன்றைய போக்கு பற்றிய உங்கள் கருத்து யாது?

பலர் சிறுகதை உலகிற்குள் காலடி எடுத்து வைத்துள்ளனர். சிறந்த எழுத்து ஆளுமை, கருப்பொருள் தேர்வு, படைப்பு நுட்பம், வாசிப்பு பயிற்சி போன்றவற்றில் கவனம் தேவை. காலமாற்றத்தைக் கருத்திற்கொண்டு பல புதிய கருப்பொருள்களோடு படைப்புக்கள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் வெளிவர வேண்டும்.

நாவல்கள் படைப்பதில் நீங்கள் ஆர்வம் காட்டி வருகின்றீர்களா?

நாவல்கள் இரண்டை நான் எழுதியிருக்கிறேன். இன்னும் வெளியிடவில்லை. சிறுகதையின் மூலம் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் நாவலை விட அதிகமானது என்பதால் சிறுகதையிலேயே எனது கவனம் உள்ளது.

ஒரு படைப்பாளியின் திறமை எவ்வாறு கணிப்பிடப்படுகின்றது என நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?

ஒரு படைப்பு உயிர்த்துடிப்பு பெற வேண்டுமானால் படைப்பாளியின் எழுத்து வாசகனோடு பேச வேண்டும். அவனைத் தனித்துவப்படுத்துவதும், வேறுபடுத்தி அடையாளப்படுத்துவதும் எழுத்தை ஆளும் தன்மை என்றுதான் கூற வேண்டும். படைப்புக்களில் சொற்கள் வீச்சாக வந்து விழுந்து உணர்வுகளைத் தட்டிவிடும் வல்லமை பெறும்போது அந்தப் படைப்பு நெஞ்சில் நிலைத்துவிடுகிறது.

நீங்கள் பெண் எழுத்தாளர் என்ற வகையில் பெண்ணியம், பெண் மொழி பற்றி என்ன சொல்லப் போகிறீர்கள்?

பெண்களின் பிரச்சனைகள், அழுத்தங்கள் பற்றி பெண் படைப்பாளிகளால் வெளியுலகுக்கு கொண்டு வரப்படுவதோடு இப்படித்தான் சொல்ல வேண்டும் என்ற தடுப்புச் சுவர்களுக்குள் நின்று சொல்வதை விடுத்து இயல்பு நிலையை யதார்த்தபூர்வமாக சித்தரிப்பது படைப்புக்களின் காத்திரத் தன்மையை பிரதிபலிப்பதாக அமையும்.

எழுத்துலகில் உங்களுக்கு மறக்க முடியாத அனுபவமாக எதைக் குறிப்பிடுவீர்கள்?

மறக்க முடியாத அனுபவங்கள் நிறைய உள்ளன. அதில் குறிப்பிட்டு சொல்லக்கூடியதாக எனது சிறுகதையொன்று இலக்கியத் திருட்டுக்கு உள்ளானதைக் குறிப்பிடலாம். பிறந்த மண் என்ற எனது சிறுகதை பொன் - பரன் என்பவரின் பெயரில் 2004 ஆம் ஆண்டு ஒரு பத்திரிகையில் வெளிவந்திருந்தது. எனது கணவர் அதை வாசித்துவிட்டு, இந்தக் கதையை வாசித்துப் பாரும். உமது கதை அல்லவா? என்றார்.

நான் அதை வாசித்துவிட்டு அதிர்ச்சியடைந்தேன். ஒரு சொல் கூட மாற்றம் இல்லாமல் அப்படியே பொன் - பரன் என்ற பெயரில் எழுதியிருந்தார். அதன் பின் குறிப்பிட்ட பத்திரிகையோடு தொடர்புகொண்டு கேட்ட பொழுது தவறு நடந்துவிட்டது மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறினர்.

உங்களுக்குக் கிடைத்த எழுத்துலக நண்பர்களில் மனசைத் தொட்ட நண்பர்கள் பற்றி கூற முடியுமா?

ஆம். ரூபாராணி ஜோசப் அவர்கள் சிறந்த பல்வகை ஆளுமையுள்ள எழுத்தாளர். பல துறைகளிலும் கால் பதித்தவர். இலக்கியத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடும் அக்கறையும் உள்ளவர். மாணவர்களையும் இலக்கியத் துறையில் ஊக்குவித்தவர். அவர் எனது ஆக்கங்களை விரும்பிப் படித்துவிட்டு விமர்சிப்பார். அது மட்டுமல்ல. கண்டியில் நடைபெற்ற கலை விழாவிலே என்னையும் அழைத்து கௌரவித்தார்.



இதெல்லாம் ஏன் செய்கிறீர்கள்? இது எனக்கு பொருத்தமற்றது என நான் மறுத்தபொழுது,
ராணி பேசாமல் இரும். உமது பணி தொடர வேண்டும். உம்மைப் பலரும் பாராட்ட வேண்டும். இது உமக்கல்ல. இது உமது எழுத்துக்குரிய கௌரவம் என்று சொன்னதை அடிக்கடி நினைத்துப் பார்ப்பேன். அவர் மறைந்தாலும் அவரது வார்த்தைகள் என் காதுகளில் இன்னும் ஒலிக்கின்றன.

இலக்கிய விருதுகள் பற்றிய உங்கள் கருத்தினை பூங்காவனம் வாசகர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்?

விருதுகள் பற்றி எனக்கு உடன்பாடான கருத்து இல்லை. இந்த இடத்தில் கவிஞர் வில்வரத்தினம் அவர்களை ஞாபகப்படுத்திப் பார்க்கிறேன். ஷஷராணி நான் ஒருபோதும் சாகித்திய விருதுகளுக்காய் எழுதுபவன் அல்ல. அதற்கு ஆசைப்படுபவனும் அல்ல. நீங்களும் வீணாக புத்தகங்களை அனுப்பி சிரமப்படாதீர்கள். எல்லாம் எப்போதோ முடிந்த காரியம் என்று கூறுவார். அது உண்மை. அதற்காக விருது பெற்றவர்தான் சிறந்த எழுத்தாளர் என்பதில்லை. தெரிவு செய்யப்படாத எழுத்தாளர் தரமற்றவர் என்ற நிலையும் இல்லை.

எழுத்தாளர் - வாசகர் தொடர்பு ஒரு படைப்பை அல்லது படைப்பாளியை மெருகேற்றும். இது பற்றிய உங்கள் கருத்து என்ன?

எழுத்தாளர் வாசகர்களின் திருப்தியை ஆர்வத்தை மையப்படுத்தி எழுத வேண்டும். புதிய சிந்தனைகளோடு புதிய உத்திகள் பயன்படுத்தி தனக்கென ஒரு பாணியை வைத்திருப்பது எழுத்தாளரின் திறமை. அதற்காக வாசகர்கள் விளங்காத முறையில் எழுதுவது வித்துவத்தனமாகாது. வாசகர்களின் விமர்சனங்கள்தான் படைப்பாளியை தூக்கி நிறுத்தவல்லன. அந்த வகையில் நிறைகளைவிட குறைகளையே நான் வரவேற்கிறேன். அதை ஏற்றுக்கொள்வதனால்தான் சில கதைகளில் வாசகர்களின் கருத்தினை அனுசரித்து மாற்றங்களையும் செய்திருக்கிறேன்.

இளம் படைப்பாளிகளுக்கு என்ன சொல்ல விரும்புகின்றீர்கள்?

அவர்கள் படைப்புலகம் பற்றியும், அதன் தேவை பற்றியும் சரியானதும் உறுதியானதுமான விளக்கங்களோடு படைப்புலகில் பிரவேசிக்க வேண்டும் என்பதையே முதலாவதாக கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதை கூறிக் கொள்கிறேன்!!!

06. திருமதி. நயீமா சித்தீக் அவர்களுடனான நேர்காணல்



06. திருமதி. நயீமா சித்தீக் அவர்களுடனான நேர்காணல்



சந்திப்பு :- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத், தியத்தலாவ எச்.எப். ரிஸ்னா

இலங்கையின் மலையகத்தில் பதுளை - ஹப்புத்தளையைப் பிறப்பிடமாகக்கொண்ட இவர் பண்டாரவளை சாஹிராக் கல்லூரி, ஹப்புத்தளைத் தேசிய பாடசாலை, காத்தான்குடி மத்திய கல்லூரி, பசறை மத்திய கல்லூரி ஆகியவற்றின் பழைய மாணவியாவார். பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொதுக் கலைமாணிப் பட்டத்தையும், கல்வித் துறை டிப்ளோமா பட்டத்தையும் பெற்றுள்ளார்.

1960 களில் 7ஆம் வகுப்பிற் கற்கும்போது கல்வி எனும் தலைப்பில் இவர் எழுதிய முதல் ஆக்கத்தை தினகரன் பிரசுரித்தது. அதனைத் தொடர்ந்து கட்டுரைகள், கவிதைகள், சிறுகதைகள், உருவகக் கதைகள், குட்டிக்கதைகள் என இலக்கியத்தின் பல்வேறு வடிவங்களில் இவர் முனைப்புடன் ஈடுபட்டார்.

இல்லற வாழ்க்கையில் இணைய முன்பு நயீமா ஏ. பஷீர் என எழுதிவந்த இவர் திருமணத்தின் பின்பு நயீமா சித்தீக் என்று தனது பெயரை மாற்றிக்கொண்டார். 1970 ஆம் ஆண்டில் ஆசிரியையாக நியமனம் பெற்ற இவர் இலங்கையின் பல பாகங்களிலும் பணியாற்றி தற்போது ஓய்வுபெற்றுள்ளார். அவரிடமிருந்து பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட கருத்துக்களை பூங்காவனம் வாசகர்களுக்காகத் தருகிறோம்.

இலங்கையின் முன்னணி முஸ்லிம் பெண் சிறுகதை எழுத்தளரான உங்களின் குடும்பச்சூழல், வாழ்வுநிலை பற்றி கூறுங்கள்?

அழகிய இயற்கை எழில் கொஞ்சும் ஹப்புத்தளை என்ற பிரதேசமே எனது ஊராகும். எனது தாயார் தாஜ் பீபி. தந்தை அப்துல் பஷீர் மரிக்கார். கணவர் முஹம்மத் சித்தீக். பிள்ளைகள் பாத்திமா சியாமா, பாத்திமா ஷகீமா, பாத்திமா ஸஹ்ரானா. எனது பாட்டி, தாய் இருவருமே நிரம்பிய வாசிப்புப் பழக்கம் உள்ளவர்கள். பாட்டியின் சேமிப்பாக இருந்தவை பல்வேறு வகைப்பட்ட இஸ்லாமிய இலக்கியங்கள். மிகவும் கவனமாகவும் பயபக்தியுடனும் அவர் அவற்றைப் பாதுகாத்தார். தாய், பாட்டி இருவருமே வாராந்த, மாதாந்த தமிழ் சஞ்சிகைகள் அனைத்தையும் வாங்கி, தவறாது வாசிக்கும் பழக்கம் உள்ளவர்கள்.

கல்கி, அகிலன், ந. பார்த்தசாரதி, லக்ஷ்மி, கி.வா. ஜகன்னாதன், சாண்டில்யன், ஜெயகாந்தன், மு.வ என்று எல்லோரது நாவல்களையும் வாசிப்பதோடு நின்றுவிடாமல் சிறந்த விமர்சகராவும் எனது தாய் இருந்ததை நினைத்து நான் வியப்பதுண்டு. ஏனென்றால் அதிகம் வெளியே செல்லாத, எட்டாம் வகுப்பு வரையே அதுவும் ஆங்கில மொழி மூலம் கற்ற அவரால் இவற்றை எப்படிச்செய்ய முடிந்தது என்பதுதான்.

எழுத்துத்துறைக்குள் தாங்கள் காலடி எடுத்து வைக்க முன்னோடியாக இருந்தவர்கள் பற்றி?

ஐந்தாம் ஆண்டு புலமைப் பரிசில் பரீட்சையில் சித்தியடைந்த நான் காத்தான்குடி மத்திய மஹா வித்தியாலயத்தில் கல்வி கற்கச் சென்றதும் தமிழ் மீதுள்ள ஆசை துளிர்க்க இறைவன் வழிவகுத்தான். (அல்ஹம்துலில்லாஹ்) தொடர்ந்து பசறை மத்திய கல்லூரியின் விடுதி வாழ்க்கை, அங்கே சிந்திக்கக் கிடைத்த வாய்ப்பு, நல்ல நூலகம் ஆகியனவும் என் எழுத்துத் துறையில் பாரிய பங்களிப்புச் செலுத்தியுள்ளன. அத்துடன் பசறை மத்திய கல்லூரியின் தமிழ் ஆசிரியர் மதிப்பிற்குரிய அமரர் ஐ.சாரங்கபாணி அவர்களும் என் எழுத்துத் துறையின் முன்னோடியாவார்.

அவரது சொந்த நூல்களை வாசிக்கக் கொண்டு வந்து தருவார். அடிக்கடி போட்டிகளை நடாத்தி அவரது சொந்தப் பணத்தில் பரிசுப் புத்தகங்களை வாங்கித்தருவார். அவரால் தரப்பட்ட ஏராளமான தரமான புத்தகங்கள் இன்றும் என்னிடம் உள்ளன.

இந்த உதவும் கரங்களையும், வழிகாட்டிகளையும் இறைவன் எனக்கு அளித்தான்.

சிறுகதைத் துறை, நாவல் துறைகளில் ஈடுபட்டுவரும் நீங்கள் இதுவரை எத்தனை தொகுதிகளை வெளியிட்டிருக்கிறீர்கள்? அவை யாவை?



எனது சிறுகதைகளை பொதுவாக இலங்கையின் எல்லாத் தமிழ் வெளியீடுகளும் பிரசுரித்தன. கட்டுரைகள் பல நூற்றுக் கணக்காக வெளிவந்தன. அவ்வப்போது கவிதைகளையும் எழுதினேன். நான் இதுவரை எழுதிவெளியிட்ட நூல்கள் பின்வருமாறு:-

1. வாழ்க்கைப் பயணம் (1975) - நாவல்
(வீரகேசரி பிரசுர வெளியீடு)

2. வாழ்க்கைச் சுவடுகள் (1989) -
01 ஆவது சிறுகதைத் தொகுதி
(கல்ஹின்னை தமிழ் மன்ற வெளியீடு)

3. வாழ்க்கை வண்ணங்கள் (2004) -
02 ஆவது சிறுகதைத் தொகுதி
(உடதலவின்னை சிந்தனை வட்ட வெளியீடு)

4. வாழ்க்கை வளைவுகள் (2005) -
03 ஆவது சிறுகதைத் தொகுதி
(மணிமேகலைப் பிரசுரம்)

5. ஆயிரம் வினாக்களும் விடைகளும்
(தமிழ் பாட நூல்)

6. சீறாப்புராணம் நபி அவதாரப் படலம்
(தமிழ் பாட நூல்)



வானொலித் துறையில் உங்களது பங்களிப்பு பற்றி?

தரம் 9 படிக்கும் போது வானொலி கலைஞர் தேர்வில் தெரிவானேன். ஆரம்பத்தில் நிகழ்ச்சிகளில் பங்கு பற்றினேன். பின்னர் பிரதிகளை எழுதினேன். மாதர் மஜ்லிஸ் உரைச் சித்திரங்கள், நாடகங்கள் என்பவற்றை எழுதினேன். பல வானொலி கவியரங்குகளில் பங்குபற்றினேன்.

சாதாரண தரம் படிக்கும்போது வானொலிக்காக நான் எழுதியனுப்பிய முதல் பேச்சுப் பிரதி பாத்திமா நாயகியின் அடிச்சுவட்டில் என்பது. அது உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு பேசுவதற்கான நேரம், திகதி, கொடுப்பனவு என்பன குறிக்கப்பட்டு அழைப்புக் கடிதம் வந்ததையும் எனதுயிர் பாட்டியுடன் சென்று ஒலிப்பதிவு செய்ததையும் மறக்கத்தான் முடியுமா? அல்ஹாஜ் கபூர், இஸட்.எல்.எம். முஹம்மத், குத்தூஸ் போன்ற பெரியார்கள் எனக்கு வழிகாட்டியதை இப்போதும் நான் நன்றியுடன் நினைவுகூருகிறேன். தொடர்ந்து வானொலிக் கதவுகள் எனக்காகத் திறந்துவிடப்பட்டன.

சிறந்த மேடைப் பேச்சாளராக இருக்கும் நீங்கள் அந்த அனுபவங்கள் பற்றி என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

பொது மேடைகளைப் பொறுத்தவரையில் எனது முதல் பேச்சு நான் ஆண்டு ஒன்று படிக்கும் போது ஒரு ஆசிரியரின் பிரியாவிடையின் போது ஒரு வாங்கின் மேல் ஏறி நின்று பேசியதுதான். நான் கற்ற பாடசாலைகள் மேடைகளை விசாலித்துத் தந்தன. பசறை மத்திய கல்லூரி மாதிரி பாராளுமன்றத்தில் எதிர்கட்சித் தலைவி என்ற பதவி எனக்கு நிறைய வாய்ப்பைத் தந்தது. அக்கல்லூரியில் அக்காலத்தில் வருடாந்தம் பெரிய அளவில் இயல், இசை, நாடகம் என மூன்று நாட்களுக்கு முத்தமிழ் விழா நடக்கும். எத்தனை பிரமாண்டம்? எத்தனை நிகழ்வுகள்? எத்தனை பெரியோர்களின் வரவுகள்? மர்ஹூம்களான ஈழமேகம் பகீர் தம்பி அ.ஸ. அப்துஸ்ஸமது ஆகியோர்கள் மேடையில் பேசியவை இன்னும் பசுமையான நினைவுகளே.

தாங்களின் ஆரம்பகாலப் படைப்புக்கள் பெருமளவு தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்வியலை பிண்ணனியாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. அதற்கான காரணம் யாது?

பதினாறாவது வயதில் ஜனநாயகத் தொழிலாளர் காங்கிரஸின் அகில இலங்கை பெண்கள் பிரிவின் தலைவியானேன். பொதுவாக மத்திய மலை நாட்டில் நான் ஏறியிறங்காத தோட்டங்கள் இருக்கவே முடியாது. காங்கிரஸ் கூட்டங்கள் மாத்திரமல்லாது பல்வேறு மன்றங்களின் கூட்டங்களுக்கும் சென்று உரையாற்றி இருக்கிறேன். அரச பாடசாலையில் ஆசிரியராகுமுன் அசோகா கல்லூரி என்று ஒரு பாடசாலையை நானே ஆரம்பித்தேன். தோட்டப்புறத்து மாணவர்கள் இதில் கல்விகற்றனர். இவ்வாறான அனுபவங்கள்தான் தோட்டத் தொழிலாளிகளின் வாழ்வியலை படைப்புகளுக்கூடாக சொல்ல காரணமாக இருந்தது எனலாம்.

ஊடகத்துறையில் உங்களுக்கிருந்த தொடர்பு பற்றியும், இதுவரை உங்களுக்குக் கிடைத்த விருதுகள் பற்றியும் குறிப்பிடுவீர்களா?

ஆரம்பத்தில் தினபதி, சிந்தாமணி பத்திரிகைகளின் ஹப்புத்தளை பிராந்திய நிருபராக கடமை புரிந்துள்ளேன்.

இதுவரை கிடைத்த விருதுகள்...

1. நஜ்முல் அதீப் (இலக்கியத் தாரகை)
1991 முஸ்லிம் சமயக் கலாசாரத் திணைக்களம்
2. சிறுகதை செம்மணி - 2004 சிந்தனை வட்டம்
3. கலாபூஷணம் - 2005 இலங்கை அரசு

அவ்வப்போது பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் அரசு, அரசுசார்பற்ற அமைப்புக்களால் பொன்னாடை, பொற்கிழி, விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டுள்ளேன்.

இறுதியாக என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

எமது பணி ஒரு அற்பத்துளியாக இருந்தாலும் அது இறைவனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டுமென்பதும், எழுத்தும் பேச்சும் எவ்வழிகளிலாவது மக்களுக்கு உதவ வேண்டுமென்பதுமே எனது நோக்கம். நமது எந்தச் செயல் சுயநலமில்லாததாக இருக்கிறதோ நிச்சயமாக அதற்கு சமூக அங்கீகாரம் கிடைக்கும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நல்லது செய்தோம் என்ற மனநிறைவு கிடைக்கும்!!!

05. திருமதி. எம்.எஸ். தேவகௌரி அவர்களுடனான ஒரு நேர்காணல்



05. திருமதி. எம்.எஸ். தேவகௌரி அவர்களுடனான ஒரு நேர்காணல்



சந்திப்பு :- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்

பெயர் - எம்.எஸ். தேவகௌரி

பிறந்தது படித்தது - கிளிநொச்சி

பட்டப்படிப்பு - யாழ்ப்பாணப் பல்கலைகழகம் (தமிழ் சிறப்பு)
கொழும்பு பல்கலைக்கழகம் பத்திரிகையியல் டிப்ளோமா

முதல் தொழில் - கல்வித்திணைக்களம் - எழுதுவினைஞர்

ஆர்வத்துடன் இணைந்தது - வீரகேசரி - பத்திரிகையாளர் (1993)
தினக்குரல் - ஞாயிறு பதிலாசிரியர் (1997)

தற்போது - இலங்கை இதழியல் கல்லூரி விரிவுரையாளர் (2005 முதல்)

பிடித்தது - பயணங்கள்

நூலானது - பல்கலைக்கழக ஆய்வு, 80களில் மல்லிகை விமர்சனங்கள்

பங்களிப்பு - ஊடகத்துறை பால்நிலை சமத்துவம் பற்றி பயிற்சிப் பட்டறைகள் நடத்துதல், நூல்களை செம்மைப்படுத்தல் ((Book Editing) கல்வித்திணைக்களம், பெண்கள் தொடர்பாக கூட்டமைப்பு

தனிப்பட்ட இணைய பக்கம் - www.paadini.blogspot.com

தொடர்புகட்கு - thevagowry@gmail.com

இலங்கை ஊடகவியல் கல்லூரியில் விரிவுரையாளராகக் கடமையாற்றும் நீங்கள் அத்துறையைத் தேர்ந்தெடுத்தமைக்கான காரணம் என்ன?

ஊடகத்துறையை நான் தேர்ந்தெடுத்ததே சிந்தனைச் சுதந்திரத்திற்கான வழியாக அது இருந்தததாலேயே. அதை கற்பிக்கும்போதும் மற்றவர்களிடையே சிந்தனையை விரிவுபடுத்தி ஆளுமையில் பல பரிமாணங்கள் ஏற்படுத்த முடியும். அதை ஊடகங்கள் ஊடாக வெளிப்படுத்த முடியும். இந்த வழியை நான் மற்றவர்களுக்கு முறைமைப்படுத்தப்பட்ட கல்வியினூடாக வழங்கும்போது தொழில் திருப்தி ஏற்படுகிறது.

ஏற்கனவே பத்திரிகைத்துறையில் கடமையாற்றிய நீங்கள், அந்த அனுபவம் பற்றி என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

அது எனக்கு ஒரு தொழிலாகத் தெரியவில்லை. வாழ்ந்ததே அதற்குள்தான். அதை வாசகர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற பொறுப்பு, தவறுகள் ஏற்பட்டுவிடக்கூடாது என்ற கவனம், பல ஊடகத்தொடர்பாளர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டிய கடமை எல்லாமே என்னைப் பட்டை தீட்டிக்கொள்ள சிறந்த அனுபவமாக இருந்தது.

நீங்கள் சிறுகதைத் துறையில் ஈடுபட்டுள்ளதாக அறிகிறோம். தற்போதைய எழுத்து நிலை எவ்வாறு இருக்கிறது?

ஆம். உண்மைகளை மட்டுமே எழுதப் பழக்கிய பத்திரிகைத் துறையில் இணைந்த பின் கற்பனை பண்ண முடியவில்லை. இனி மீண்டும் முயற்சிக்க வேண்டும்.

ஊடக்கல்வியை கற்பதால் ஏற்படும் நன்மைகள் என்ன?

எதுவும் முறைமைப்படுத்தப்பட்ட கல்வி முறைக்குள்ளால் வரும்போது அதில் நேர்த்தி திறன் அதிகமாகவே இருக்கும். ஊடகத்துறையும் அவ்வாறானதே. பயிற்சியினூடாகத்தான் இதை நாம் வழங்குகின்றோம். இலகுவில் விரைவாக ஊடகத்துறை நுணுக்கங்களைப் பெற்றுக்கொள்ள இத்தகைய கல்வியைப் பெறுவதே சிறந்த வழி.

ஊடகக் கல்வியானது படப்பிடிப்பு, செய்தி சேகரித்தல் போன்றவற்றில் எத்தகைய பங்களிப்பை வழங்குகிறது?

ஊடகக்கல்வி என்பது எழுதுவதற்கோ, செய்தி வாசிப்பதற்கோ பழகுவது மட்டுமல்ல. ஒரு ஊடகவியலாளன் பத்திரிகையுடன் இணைந்து வேலை செய்ய வேண்டும் என்றால் ஒரு செய்தியைக் கண்டுபிடிப்பது, அதை சரிவர பெற்றுக் கொள்வது, அதற்கான புகைப்படம் எடுப்பது, அதைக் கணினி மயப்படுத்துவது, சரி பிழை பார்ப்பது, பக்க வடிவமைப்புச் செய்வது என சகல துறைகளிலும் அறிவுறை, நடைமுறைப் பயிற்சியும் வழங்குகிறோம். இன்று நவீன ஊடகங்களின் வருகை ஊடக இணையத்தளங்களை உருவாக்கியுள்ளது. இது பல்லூடக செயற்பாட்டைக் கொண்டது. அதாவது பத்திரிகை வானொலி தொலைக்காட்சி மூன்றும் இணைந்த செயற்பாடு. எனவே ஒரு ஊடகவியலாளனும் பல்துறைத் திறன் மிக்கவராக இருத்தல் வேண்டும். எனவே மாணவர்களுக்கு வெளியில் சென்று செய்தி சேகரிக்கவும், அதை எப்படி எழுத வேண்டும் என்றும் அதற்கான படத்தை எப்படி எடுக்க வேண்டும் என்றும், பக்கத்தை எப்படி வடிவமைக்க வேண்டும் என்றும் பயிற்சியளிக்கிறோம். இவை இன்றைய நவீன யுகத்தில் மிக முக்கியமானவை.

இன்று இலங்கையில் எத்தனை ஊடகக்கல்வி நிறுவனங்கள் தொழிற்படுகின்றன? அதில் எத்தனை மாணவர்கள் கல்வி கற்கின்றனர்? எத்தகைய தகைமை கொண்டோர் இந்தத் துறைக்குள் சேர்க்கப்படுகின்றனர் என்று கூறுங்கள்? அது பற்றி விரிவாக குறிப்பிடுவீர்களா?

ஊடகக்கல்வி நிறுவனம் என்ற வகையில் முழுநேரக் கற்கை நெறியாக முதன் முதல் ஆரம்பித்ததும் தொடர்ந்து செல்வதும் இலங்கையின் ஊடகவியல் கல்லூரி மட்டுமே. இது இலங்கையிலுள்ள ஊடக நிறுவங்களின் தலைவர்களின் அமைப்பு, பத்திரிகையாசிரியர்களின் அமைப்பு, சுதந்திர ஊடகவியலாளர்கள் அமைப்பு, மற்றும் ஊடகவியலாளர்கள் இணைந்த பல அமைப்புகள் இணைந்து உருவாக்கியதே இலங்கை ஊடகவியல் கல்லூரி. இதற்கு ஆலோசனையும் அனுசரனையும் வழங்கி வருவது சுவீடன் நாட்டின் போஜோ என்ற ஊடகவியற் கற்கைக்கான நிறுவனமும் சுவீடன் கல்மா பல்கலைகழகமுமாகும்.

இங்கே தமிழ், சிங்கள, ஆங்கில மொழி மூலம் பத்திரிகை, வானொலி, தொலைக்காட்சி ஆகிய பிரிவுகளில் கற்பிக்கப்படுகிறது. இது ஒருவருட ஊடகவியல் டிப்ளோமா பயிற்சி நெறி. திங்கள் தொடக்கம் வெள்ளி வரையான முழுநேர கற்கை நெறி. க.பொ.த. உயர் தரத்தில் 3 பாடங்களில் சித்திபெற்ற ஊடகத்துறையில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் பொதுப் பரீட்சை ஒன்றின் மூலம் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவர். ஒவ்வொரு மொழியிலும் ஒரு பிரிவில் பத்து மாணவர்களே சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவர். பத்துப்பேருக்கும் சிறந்த பயிற்சி வழங்குவதே இதன் நோக்கம். நிரந்தர விரிவுரையாளர்களும் உள்நாட்டு வெளிநாட்டு ஊடகவியலாளர்களும் இங்கு மாணவர்களுக்கு பயிற்சிகளை வழங்குவர்.

ஊடகவியலாளர்கள் அனைவரும் இலக்கியவாதிகளல்லர். இலக்கியவாதிகள் ஊடகவியலாளராக இருக்கின்றனர் என்ற கருத்தோடு ஒன்றிக்கிறீர்களா? ஏன்?

ஊடகவியலாளர்கள் அனைவரும் இலக்கியவாதிகளல்லர். அதே போல் இலக்கியவாதிகளும் ஊடகவியலாளராக செயற்படுகின்றனர் என்பதும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் இலக்கியவாதிகளில் சிலர் ஊடகவியலாளர்களாக இணைந்து செயலாற்றுகின்றனர். ஊடகவியல் என்பது உண்மையை துல்லியமாக பக்கச்சார்பின்றி முன்வைத்தலாகும். இதற்கும் இலக்கியத்துக்கும் சம்பந்தம் இல்லை. ஆனால் இலக்கியவாதிகளின் சமூக ஆர்வம், மொழி ஆளுமை ஊடகவியல் துறைக்கு பெரிதும் கைகொடுக்கும். ஆரம்பத்தில் எழுதத் தெரிந்த இலக்கியவாதிகள்தான் ஊடகத்துறையில் இணைந்து கொண்டனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. பேராசிரியர் கைலாசபதி ஒரு சிறந்த இலக்கியவாதி, விமர்சகர், ஆய்வாளர். அவர் தினகரன் ஆசிரியராக இருந்தவர்.

உங்களிடம் கல்வி கற்கும் மாணவர்களிடம் இலக்கிய ஆர்வத்தை எப்படி ஊக்குவிக்கலாம் என நினைக்கிறீர்கள்?

ஒரு ஊடகவியலாளனுக்கு எல்லாத்துறையிலும் கொஞ்சம் தெரிந்திருக்க வேண்டும். அந்த வகையில் இலங்கை எழுத்தாளர்கள், சிறந்த நூல்கள், விமர்சனங்கள் பற்றி மாணவர்களுடன் உரையாடுவோம். மாணவர்களும் தமது ஆர்வத்தால் எமது நூலக வளங்களை நன்கே பயன்படுத்துவர்.

ஊடகத்துறையில் ஏற்படும் சவால்கள் என்று எதையேனும் குறிப்பிடலாமா?

உண்மையை மிகச்சரியாக பக்கச்சார்பின்றி முன்வைத்தலே ஊடகத் தொழிலின் அடிப்படை. அதுவே பெரிய சவால்தான். பிறரிடம் கருத்துருவாக்கம் செய்யும் ஊடகங்களை கையாள்வது தனிமனித ஆளுமையுடன் சம்பந்தப்பட்டது. ஒரு செய்தியை ஊடகவியலாளர்கள் இனம் கண்டாலும் அதை சரியாக ஊடகங்களில் முன்வைக்கும் திறன் எல்லோருக்கும் வாய்ப்பதில்லை. எனவே ஊடகத்துறையே ஒரு சவால் மிக்க துறைதான். சிறந்த முறையில் பணியாற்றுவதற்கு வெளியிலிருந்தும் உள்ளுக்குள் இருந்தும் பல தடைகள் பல வடிவங்களில் வரும். அவற்றை கடப்பதும் லாவகமாக கையாள்வதும் எம் முன் உள்ள சவால்தான்.

இளம் ஊடகவியலாளர்களுக்கு அல்லது ஊடகத்துறை மாணவர்களுக்கு உங்கள் ஆலோசனை என்ன?

ஊடகத்தினூடாக வெளிவரும் ஒவ்வொரு சொல்லும் மக்களிடையே அதிக தாக்கத்தை விளைவிக்க வல்லன. மக்களிடையே கருத்துருவாக்கத்தை மேற்கொள்ள பாரியளவில் பங்களிப்பவை ஊடகங்களே. எனவே உண்மையான செய்திகளை துல்லியமாகவும் நியாயமாகவும் பக்கச்சார்பின்றியும் முன்வைக்க அதிகபட்சம் முயல வேண்டும். எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் யாருடைய தலையீட்டுக்காகவும் மக்களை தவறான வழிக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டாம். எப்போதும் ஊடகவியலாளருக்கான ஒழுக்க நியமங்களை கருத்தில் கொள்ளுங்கள்.

இறுதியாக என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

வைத்தியர், பொறியியலாளர், கணக்காளர் என்று சொல்லி பெருமைப்பட்டுக் கொள்வதைப்போல் ஊடகவியலாளர் (Journalist) என்று சொல்லிப் பெருமைப் பட தொழில் வாண்மை (Professional) தொழிலாக இது மாறவேண்டும். அதற்காக தொழில் தகைமையை வளர்த்து உயர்தர ஊடக கலாச்சாரத்தை பேணிக்கொண்டு செயற்பட சகலரும் ஒத்துழைக்க வேண்டும்!!!

04. திருமதி. ஸனீறா காலிதீன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



04. திருமதி. ஸனீறா காலிதீன் அவர்களுடனான நேர்காணல்




சந்திப்பு :- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்

உங்களைப் பற்றிய அறிமுகத்தை பூங்காவனம் வாசகர்களுக்காக கூறுங்கள்?

களுத்துறையில் பிறந்து தர்கா நகரில் கல்வி கற்றேன். தற்போது களுத்துறை முஸ்லிம் மகளிர் மகா வித்தியாலயத்தில் ஆசிரியையாகப் பணியாற்றுகிறேன். நான் வளர்ந்த, கல்வி கற்ற சூழல் எனது இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு உதவியது. தற்போது நான் வாழுகின்ற சூழல் அதிக இலக்கியப் பரிச்சயமற்றதாயினும் நான் கற்பிக்கும் பாடசாலையில் ஏற்கனவே ஆரம்பிக்கப்பட்டு இடையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த துறை என்ற பத்திரிகையை மீண்டும் தொடங்கி நடாத்தி வருகிறேன். தொடர்ச்சியாக என்றில்லாத போதும் துறை வெளிவந்து கொண்டிருக்கிறது. இலக்கிய வளர்ச்சிக்கான பங்களிப்பும் ஓரளவு நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

எழுத்துத் துறைக்கு நீங்கள் வந்தது பற்றி?

எழுத்தில் ஆர்வம் ஏற்படுவதற்கு ஏதுவானதாக எனது ஆரம்ப கால வீட்டுச்சூழல் அமைந்திருந்தது. முதலில் எழுதிய சிறுகதைகள் கதம்பம், ஜும்ஆ பத்திரிகைகளில் பிரசுரமானதைத் தொடர்ந்து பல பத்திரிகைகளில் சிறுகதைகள் எழுதினேன். அவ்வாறுதான் எனது எழுதுலக பிரவேசம் ஆரம்பமானது.

நாவல் துறையில் நீங்கள் ஆர்வம் காட்டியதற்கான பின்னனி என்ன? அதற்கு முன்னோடியாக இருந்தவர்கள் பற்றியும் சொல்லுங்கள்?

வீரகேசரி பிரசுரம் சிறந்த நாவல்களை வெளியிட்டுக் கொண்டிருந்த வேளை, அவற்றை ஆர்வத்தோடு வாங்கி வாசித்தேன். அவ்வாறு எனது நாவலும் நூலுருவில் வரவேண்டும் என என்னுள் ஏற்பட்ட ஆசை, நாவல் துறையில் எனக்கு ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியதெனலாம். அதுபோல நான் வளர்ந்த சூழலும், கல்வி கற்ற சூழலும், சமூகத்தை நோக்குகின்ற எனது ஆழ்ந்த நோக்கும் இத்துறையில் ஈடுபாடு கொள்ளச் செய்தது. எனது இரு நாவல்களும் நூலுருவில் வெளிவருவதற்கு வழியமைத்துத் தந்தவர் நான் கற்பிக்கும் பாடசாலையின் முன்னாள் தமிழாசான் ஆவார்.

பொதுவாக நாவல் எழுதுவது சிரமம் என்ற கருத்து நிலவுகிறது. அது பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

நாவல் எழுதுவது சிரமம் என நான் நினைக்கவில்லை. நாவலொன்றை நாம் எழுதும்போது கதை மாந்தரோடு நாமும் ஒரு பாத்திரமாக உலாவுகிறோம். நாவலுக்குள் நாமும், எமக்குள் நாவலும் வாழுகின்றபோது சிரமம் தோன்றுவதில்லை.

நாவல் என்ற வகைமைக்குள் எந்தெந்த அம்சங்கள் இடம்பெற வேண்டும் என்று கருதுகிறீர்கள்?

எளிய, இனிய மொழி நடை, நாவலை தொடர்ந்து பார்த்து முடிக்கக்கூடிய மனோநிலையைத் தருகின்ற உயிரோட்டமுள்ள கதையம்சம், ஒரே இடத்தில் நிற்காது நகர்ந்து செல்லக் கூடியதான கதைப்போக்கு, அத்துடன் சமூக நாவல்கள் மண்வாசனையுள்ள யதார்த்தத்தைப் பிரதிபலிப்பனவாக அமைதல் வேண்டும். இவ்வாறான அம்சங்கள் காணப்படுமானால் அந்த நாவல் வாசகர்களிடத்தே நல்ல வரவேற்பைப் பெறும்.

உங்கள் படைப்புகள் மீது வாசகர்கள் அபிப்பிராயம் எந்தளவில் உள்ளது?



எனக்குத் தெரிந்தவரை எனது படைப்புகள் மீது வாசகர்களின் அபிப்பிராயம் நம்பிக்கையூட்டக்கூடிய வகையில் அமைந்திருந்தது. ஆரம்பத்தில் பத்திரிகைகளில் சிறுகதை எழுதியபோது நேரிலும் கடிதம் மூலமாகவும் தொடர்ந்து பாராட்டுக்கள் கிடைத்துக்கொண்டிருந்தன. ஒரு தீபம் தீயாகிறது என்ற எனது முதல் நாவலைப் படித்தவர்கள் சோகமேயுருவாக என்னிடம் வந்து பேசியபோது, நாவல் அவர்களின் மனதில் ஏற்படுத்தியிருந்த தாக்கத்தை உணர்ந்து மகிழ்ந்தேன். இரண்டாவது நாவலுக்கும் மனம் நிறைய பாராட்டுக்கள் கிடைத்தன. வாசகர்களின் அபிப்பிராயம் என்னை ஊக்குவிக்கும் வகையில் உள்ளது.

அலைகள் தேடும் கரை என்ற நாவலுக்கு கொடகே விருது கிடைத்ததையிட்டு என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?



விருதுகள் சிலவேளை கிடைக்கலாம். கிடைக்காதும் போகலாம். ஆனால் எனது இரண்டாவது நாவலுக்கு கொடகே விருது கிடைத்தபோது என் ஆக்கங்கள் மீது எனக்கிருந்த நம்பிக்கை வலுவடைந்தது. தரமான படைப்புகள் வரவேற்கப்படுகின்றன. சிறந்த படைப்பாளிகள் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றனர். இவ்வகையில் மும்மொழிகளிலும் இலக்கிய வளர்ச்சிக்கான பங்களிப்பை வழங்குகின்ற கொடகே நிறுவனத்தினரின் பணியும் பாராட்டுக்குரியது.

இலங்கையில் நாவல் வளர்ச்சி பற்றி?

தரமான சமூக நாவல்கள் வெளிவந்துகொண்டிருக்கும் அதே வேளை பொழுதுபோக்கு நாவல்களை வாசிக்கும் வாசகர் கூட்டம் பெருகிக் கொண்டிருக்கிறது. இன்று இலக்கியத்தரம் வாய்ந்த சிறந்த படைப்புகள் தவிர்க்கப்படும் துரதிஷ்ட நிலையும் காணப்படுகிறது. பொழுதுபோக்கு நாவல்கள் இயந்திர உற்பத்தியாக அதிகரித்துக் கொண்டிருப்பதுடன் இளைய சமுதாயம் பெரும்பாலும் அதன் பின்னாடியே தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

இறுதியாக என்ன சொல்ல விரும்புகின்றீர்கள்?

உயர்ந்த படைப்புக்களை உணர்ந்து படிக்கக்கூடிய ரசனைத் திறனுள்ளவர்கள் மிகக் குறைவாகவே உள்ளனர். தரமான படைப்புக்களை புறக்கணித்துவிட்டு பொழுதுபோக்கு நாவல்களை அதிகமானோர் நாடுகின்றனர். இந்நிலை மாற வேண்டும். எமது இளைய சமூகம் பயனற்றவைகளை வாசிப்பதைத் தவிர்த்து தரமானவற்றை தேர்ந்து வாசித்து பயனடைய வேண்டும். இதுவே எனது விருப்பமாகும்!!!

03. திருமதி. பத்மா சோமகாந்தன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



03. திருமதி. பத்மா சோமகாந்தன் அவர்களுடனான நேர்காணல்




சந்திப்பு :- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத், தியத்தலாவ எச்.எப். ரிஸ்னா

உங்களைப் பற்றியும், உங்கள் குடும்பப் பின்னனி, வாழ்வுச் சூழல் பற்றியும் கூறுங்கள்?

நான் யாழ்ப்பாணம் வண்ணார் பண்ணை என்ற இடத்தில் பிரம்மஸ்ரீP ஏ. பஞ்சாதீஸ்வர குருக்கள் அமிர்தம்மாவின் நான்காவது மகளாகப் பிறந்தேன். எமக்கெல்லாம் மூத்தவர் எமது அண்ணா. அவருக்குப் பின் இரு பெண்களோடு நானும் எனது தங்கையுமாக நாம் ஐந்து சகோதரர்களாவோம். நாம் ஆரம்பக் கல்வியை கற்றுக்கொண்டிருக்கும் போதே கற்றலில் சூடிகையாக இருந்தாலும், ஐயர் அம்மாவுக்குக் கல்வி அவசியமா என்ற எதிர்ப்பின் மத்தியில்தான் பள்ளி சென்றோம். பள்ளியிலும் ஆசிரியர்கள் எம்மை நன்கு வரவேற்று உயர்மதிப்பு வைத்தே நடத்தினர். அது ஏன் என்றதொரு கேள்வி மனதில் எழுந்தபடியே இருந்தது.

நாம் கல்வி கற்ற காலத்தில் பெண்கல்வி பெரிதாக மதிக்கப்படவில்லை. அதிலும் சாதியில் உயர்ந்தவர்களான பிராமண குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்கள் சாதரணமாக பிள்ளைகளோடு சமமாக இருந்து கற்பதா என்ற எதிர்ப்பும் இருக்கவே செய்தது. இப்படியொரு இக்கட்டான சூழ்நிலையில்தான் நானும் எனது சகோதரிகளும் பள்ளிக்கூடம் சென்றோம்.

உங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் கலைத் துறையில் ஈடுபாடு உண்டா?

ஆம். நானும் எனது சகோதரிகளும் சுமாராகப் பாடுவோம். மூத்த சகோதரி தேவமணி பத்திரிகையாளர் மங்களம்மாவின் மகள் மகேஸ்வரி கலைப்புலவர் நவரத்தினம் அவர்களிடம் வீணை கற்றவர். நானும் இளைய சகோதரி விமலாவும் வாய்ப்பாட்டு இசையோடு நடனம் கற்று வந்தோம். நடனம் கற்பதற்கு பெரும் எதிர்ப்பு ஏற்பட்டதால் தொடர்ந்து இசை வித்துவான் ஏ.எஸ். நாராயணனிடம் இசை கற்றோம். ஆனாலும் முற்றுப்பெற்றதாக கூறமுடியாது.

எழுத்துத் துறைக்கு நீங்கள் வந்தது பற்றி?

சிறுமியாய் இருக்கும்போதே கல்கி, பாலர் மலர் வாசிப்பதிலும் வீட்டில் வாங்கும் ஆனந்த விகடன் போன்ற சஞ்சிகைகளை வாசிப்பதிலும் துணுக்குகள் கேலிச் சித்திரங்களில் கண்ணோட்டம் செலுத்துவதிலும் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. விகடனில் கோபுவின் சித்திரங்களும் கேலிகளும் மனதை பெரிதும் ஈர்க்கும். இத்தகைய ஒரு நிலை வாசிப்பையும் தூண்டிவிட்டது எனலாம்.

சிலவிடயங்களை வாசிக்கும் போது எமது மனதிலும் சில எண்ணங்கள் தோன்றும். அப்படியே நாமும் அவற்றை எழுத்தில் வடித்தால் எப்படியிருக்கும் என்ற யோசனை என்னை எழுதத் தூண்டியது. சுதந்திரன் பத்திரிகை நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியில் எனது முதல் கதைக்கே பரிசும் பச்சை லைட்டும் காட்டப்பட்டுவிட்டதால் இன்று வரை இப்பயணம் தொடர்கிறது. அத்தோடு தினக்குரலில் சாதனைப் பெண் பகுதியில் தொடர்ந்து எழுதி வருவதோடு அவ்வப்போது ஏனைய பத்திரிகைகளில் கதை, கட்டுரை என எழுதுவதும் உண்டு. இவற்றைவிட காலாண்டிதழாக வெளிவந்த பெண்ணின் குரல் என்ற பத்திரிகையின் ஆசிரியராக 11 வருடங்கள் பணியாற்றியுள்ளேன். அவ்வப்போது சொல் என்ற சஞ்சிகையின் ஆசிரியராவும் தொழிற்பட்டுள்ளேன்.

உங்கள் படைப்புக்கள் பெண்ணிய கருத்துக்களை அதிகம் பிரதிபலிப்பதற்கான காரணம் என்ன?

நான் எழுத ஆரம்பித்த காலங்களிலே பெண்கல்வி தேவையா? பெண் வீட்டைவிட்டு வெளியே போய் வேலை பார்க்கலாமா? பெண்ணை கொடுமைக்குள் ஆழ்த்தும் சீதனப்பேய், வறுமை, கணவன் குடியால் சிதறும் குடும்பங்கள், ஒழுக்கயீனங்கள் என்பனவே சமுதாயத்தைக் கௌவி கபளீகரமிடும் முதன்மைப் பிரச்சினைகளாக என் மனதில் உருவெடுத்தன. அதனால் இத்தகைய பின்னணியைக் கொண்டே எமது எழுத்துக்களும், கற்பனைகளும் முகிழ்ந்தன.

இவற்றில் ஊறிய அனுபவத்தில் நாம் வளர வளர குடும்பத்திலும், சமூக தளத்திலும் ஆண் பெண் என்ற வேற்றுமைகள் உணரப்படுவதையும், பெண்கள் சக்தி, காளி, லக்ஷ்மி, துர்க்கை, சரஸ்வதி என கடவுள் நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்டாலும் மானிட நிலையில் தாழ்வாக, இரண்டாம் பட்சமாக மதிப்பிடுவது மனதில் சுரீர் எனத் தைத்தது.

இதுவரை நீங்கள் வெளியிட்ட நூல்கள் பற்றி சொல்லுங்கள்?

பெண்களுடைய ஆற்றல் திறமைகள் முடக்கிவைக்கப்பட்டது போலவே அவர்களைப் பற்றிய செய்திகளும் ஆளுமைகளும் பலரால் அறியப்படுவதில்லை. இதனை மனதில் கொண்டே ஈழத்து மாண்புறுமகளிர் என்ற நூலில் ஒவ்வொரு துறையிலும் முதன்மை நிலை வகிக்கும் 24 பெண்கள் பற்றி எழுதியுள்ளேன்.

இதுதவிர மூன்று சிறுகதைத் தொகுதிகளோடு, சிறுவர் இலக்கிய நூல்கள் இரண்டையும் வெளியீடு செய்துள்ளேன். இன்னும் பாராமுகங்கள் சில பார்வைகள், நெஞ்சுக்கு நிம்மதி பதில் தருகிறார் பத்மா என்று இளைஞர் யுவதிகளுக்கான ஆலோசனை கூறும் நூல்களையும் வெளியிட்டிருக்கிறேன். இன்னும் இரு சிறுகதைத் தொகுதிகளுக்கான கதைகள் கைவசம் உண்டு. கூடிய விரைவில் அவையும் நூலுருப்பெறும்.



உங்கள் படைப்புக்களுக்கு கிடைத்த வரவேற்பு பற்றி கூறுங்கள்?

இலங்கையிலே முதன்முதல் சிறுகதைப் போட்டியை நடாத்திய பெருமை சுதந்திரன் பத்திரிகைக்கே உரியதாகும். முதலில் கூறியது போல இப்போட்டியில் நானும் கலந்துகொண்டேன். நான் சற்றும் எதிர்பார்க்காத வகையில் எனக்கு முதல் பரிசு கிடைத்தது. 2ம், 3ம் பரிசுகள் முறையே பிரபல நாவலாசிரியர் டானியலுக்கும், மல்லிகை ஆசிரியர் ஜீவாவுக்கும் கிடைத்ததாக மல்லிகை கேள்வி பகுதியில் டொமினிக் ஜீவா ஒரு தடவை கூறியிருந்தது ஞாபகத்திலுண்டு. இதற்கு முன்னரும் நான் சிறுவர் பகுதியில் எழுதிருக்கிறேன். அத்துடன் கடவுளின் பூக்கள் என்ற நூலுக்கு இந்து பத்திரிகையில் சிலாகித்து விமர்சனம் செய்யப்பட்டிருந்தது.

புதிய வார்ப்புகள் என்ற நூலுக்கு லில்லி தேவசிகாமணி பரிசு கிடைத்தது. வேள்வி மலர்கள் என்ற நூலுக்கு சார்க் பெண்கள் அமைப்பின் பரிசும், பிரான்சில் வைத்து புதைகுழி சிறுகதைக்கான பாராட்டும், கல்கியில் காற்றில் கலந்த சோகம் எனும் சிறுகதைக்கு பரிசும் பாராட்டும் கிடைத்தது.



இதுகால வரை நீங்கள் பல இலக்கிய கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். அதில் மறக்க முடியாத நிகழ்வாக எதைக் கருதுகிறீர்கள்?

தலை நகரில் நடக்கும் பெரும்பாலான விழாக்களில் நான் கலந்துகொண்டிருக்கிறேன். அத்துடன் கனடாவிலும் பல இலக்கிய கூட்டங்களில் கௌரவ விருந்தினராக கலந்து சிறப்பித்திருக்கிறேன். இதை ஏன் குறிப்பிடுகிறேன் என்றால் அங்கு வைத்துத்தான் எனக்கும் எனது கணவர் சோமகாந்தன் அவர்களுக்கும் இலக்கிய தம்பதியர் என்ற பட்டத்தைத்தந்து கௌரவித்தார்கள். அது என்னால் மறக்க முடியாத இனிய சம்பவமாகும்.

இன்றைய இலக்கிய உலகில் பெண்கள் சந்திக்கும் சவால்கள் என்ன?

மரபுவழி சமூகமானது பெண்களின் ஆற்றலை, திறமையை வெளிப்படுத்துவதை ஆதறிப்பதற்கு மாறாக முடக்கியே வைத்துள்ளது. திருமணமான பிறகு பெண்கள் எழுத்துத் துறையில் காலூன்றி நிற்பது சிரமம் என்றதொரு கருத்தும் நிலவி வருகிறது. பெண்கள் மேடையில் பேசித்தான் சமுதாயம் திருந்தப் போகிறதா என்ற கருத்து நிலையும் பரவலாயிருக்கிறது. பெண்களின் முன்னேற்றத்தை சமூகம் வரவேற்பதில்லை. எழுத்துத் துறையை தவிர்த்து நோக்கினாலும் பெண்கள் முகம் கொடுக்கும் பிரச்சினைகள் ஏராளம் என்றே சொல்லலாம். பெண்கள் ஒன்றிணைந்துதான் சமத்துவத்தை கட்டிக்காக்கலாம் என்பது எனது கருத்தாகும்.

ஆண்களின் எழுத்தாற்றலைவிட பெண்களின் எழுத்தாற்றல் குறைவானது என்று கூறப்படுகிறதே. அது பற்றி என்ன கருதுகிறீர்கள்?

பெண்களுக்கு காலங்காலமாக கல்வி மறுக்கப்பட்டிருந்த நிலைமாறி தற்போதுதான் பெண்கள் கல்வி கற்று முன்னேறிக்கொண்டு வருகிறார்கள். எனவே எழுத்துத் துறையில் ஈடுபடும் எல்லா பெண்களும் திடீர் பாய்ச்சலாக ஆண்களுக்கு சமமாக வளர்ந்துவிடுவார்கள் என்று சொல்ல முடியாதுதான். ஆனால் முன்பும் கூட சந்தர்ப்பம், சூழ்நிலை, வாய்ப்புக்கள்தான் பெண்களை வளரவிடவில்லையே தவிர பெண்களே தகுதியற்றவர்கள் என்ற கருத்து தவறானது.

இறுதியாக என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

திறமை குறைவாக இருந்தால் ஒழிய பெண் என்ற காரணத்தால் பெண்கள் ஒதுக்கப்படுவது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. மானிட வாழ்வில் ஆண் பெண் தோற்றங்கள் இயற்கையாகவே படைக்கப்பட்டன. இரு இனமும் சமநிலையில் உரிமைகளைப் பொறுத்தவரையில் சமத்துவமாக வாழ்ந்தால்தான் இப்பூவுலக வாழ்வு செழிப்புறும் என்பது எல்லா சிந்தனையாளர்களாலும், சீர்திருத்தக்காரர்களாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உண்மை. எனவே இந்த உண்மையை நோக்கியே எமது சிந்தனை, செயல், எழுத்து, பேச்சு என யாவும் அமைய வேண்டும் என்பது எனது தீராத ஆசையும் நோக்கமும் ஆகும்!!!

02. திருமதி ஜரீனா முஸ்தபா அவர்களுடனான நேர்காணல்



02. திருமதி ஜரீனா முஸ்தபா அவர்களுடனான நேர்காணல்



சந்திப்பு :- தியத்தலாவ எச்.எப். ரிஸ்னா

மனித நேயங்களையும், இணக்கங்களையும் எழுதுவதோடு நிறுத்திக்கொள்ளாது நமது வாழ்வில் ஐக்கியமாக்கிக்கொள்ள வேண்டும். அதன் மூலமாக மட்டுமே உண்மையான வெற்றியை அடைந்து கொள்ள முடியும் என்கிறார் பூங்காவனம் இதழ் 02 அட்டைப் படத்தை அலங்கரித்துக் கொண்டிருக்கும் நாவலாசிரியையான திருமதி. ஜரீனா முஸ்தபா அவர்கள். அவரிடமிருந்து பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட கருத்துக்களை பூங்காவனம் வாசகர்களுக்காக தருகிறோம்.

உங்களைப் பற்றிய அறிமுகத்தை பூங்காவனம் வாசகர்களுக்காக கூறுங்கள்?

1985 ஆம் ஆண்டு இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபன முஸ்லிம் சேவையில் ஒலிபரப்பப்பட்ட ஓர் முடிவில் ஓர் ஆரம்பம் என்ற நாடகத்தின் மூலமாக இலக்கிய உலகில் காலடி எடுத்து வைத்தேன். அன்று தொடக்கம் இன்றுவரையில் கிட்டத்தட்ட 600 ஆக்கங்கள் வரையில் (சிறுகதை, கவிதை, நாடகங்கள், கட்டுரைகள், நாவல்கள்) என எழுதியிருக்கிறேன். அது தவிர A to Z Fancy House & Communication உரிமையாளரும் நிர்வாகியுமாக உள்ளேன். நான்கு பிள்ளைகளும், மூன்று பேரக் குழந்தைகளும் உள்ளனர்.

நீங்கள் இதுவரை மூன்று நாவல்களை வெளியிட்டிருக்கிறீர்கள். அவற்றின்போது கிடைத்த அனுபவம் எப்படி இருந்தது?



எனது முதல் நாவல் ஓர் அபலையின் டயறி. அதைத் தொடர்ந்து வந்த தொலைபேசி அழைப்புக்களும், பாராட்டுக் கடிதங்களும் என்னை பிரமிக்க வைத்தன. எனது நிலையே இவ்வாறு என்றால் பிரபல படைப்பாளிகளின் நிலை எவ்வாறு இருக்கும் என வியந்துவிட்டேன். இந்த நாவல் நான் எதிர்பார்த்திராத வெற்றியை ஈட்டித் தந்ததுடன் அதன் வரவேற்பு இரண்டாம் பதிப்பையும் வெளியிட வைத்தது.



எனது இரண்டாவது வெளியீடு இது ஒரு ராட்சயின் கதை என்ற நாவலாகும். இந்தியாவில் நடத்த சர்வேதே போட்டிக்காக நான் அதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் போது மிகக்கடுமையாக சுகயீனமுற்றேன். அதனால் அது இடைநிறுத்தப்பட்டது. நான் வைத்தியமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த போது இது குறித்து இந்தியாவுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. எனது நிலைக்காக இன்னும் பதினைந்து நாட்கள் போட்டியின் தவணை நீடிக்கப்பட்டாலும் பூரண சுகத்தை அடையாத நிலையிலேயே மிகுதியை எழுதி அனுப்பினேன். இந்த நாவலுக்கு கிடைத்த பரிசை என் எழுத்துக்கும், கருத்துக்கும் கிடைத்த அங்கீகாரமாகவே எண்ணுகிறேன். எனது மூன்றாவது நாவல் 37ம் நம்பர் வீடு என்பதாகும்.



கவிதை, சிறுகதைகளைவிட நாவலில் அதிக ஆர்வம் ஏற்பட்டதற்கான காரணம் என்ன?

நான் நீண்ட காலமாக கட்டுரைகளுக்குத்தான் முன்னுரிமை கொடுத்து எழுதினேன். ஆனால் மக்கள் மனதில் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவது கதைகள்தான் என்பதை காலப்போக்கில் என்னால் உணர முடிந்தது. நான் நாவல் எழுதிய காலம் மிகக்குறைவு. இப்போதுதான் ஏழாவது நாவலை எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். பொங்கி எழுகின்ற கற்பனைகளில் சில துளிகளை தெளித்ததும் கட்டுரை பிறந்துவிடுகிறது. சமகால யதார்த்தங்களைத் தெளித்தால் சிறுகதை பிறந்துவிடுகிறது. எல்லாமாக ஒன்றிணைந்து விரிவாக விபரிக்க நாவல்தான் சிறந்த வழியாக தோன்றுவதால் நாவல் மீது அதிக ஆர்வம் ஏற்பட்டது.

நீங்கள் சிங்கள மொழியில் கல்வி கற்றபோதும், தமிழில் பரிச்சயம் ஏற்பட்டது எப்படி?

கண்ணில் காண்பவைகளை வரைவதும், மனதில் தோன்றியவற்றை எல்லாம் எழுதுவதும் சிறுபராயம் முதல் எனது பழக்கமாகும். ஆயினும் தமிழில் எழுதத் துவங்கியது பருவகாலத்தை அடைந்த பின்னர்தான். தொடர்ச்சியான வாசிப்பு தமிழ் எழுத்துக்களை இனங்காண வைத்தது. எழுதும்போது அகராதியின் உதவியைப் பெற்றுக்கொள்வேன். தாய்மொழி தமிழ் என்பதால் இது சிரமமாகத் தோன்றவில்லை.

எழுத்துத் துறையில் ஈடுபடுவதற்கு முன்னோடியாய் இருந்தவர்கள் பற்றி?

நான் ஆரம்பத்தில் நிறைய எழுதிக் குவித்தபோதும் அவற்றை ஊடகங்களுக்கு அனுப்பும் துணிவு எனக்கு இருக்கவில்லை. முதன் முதலில் எனக்கு அந்தத் துணிவை ஏற்படுத்தித் தந்தவர் பிரபல பாடசாலையின் ஆசிரியர் ஒருவர்தான். படிப்பினாலும், பணத்தாலும் பெறமுடியாத அவற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட விடயம்தான் திறமை என்பது. அது உங்களிடம் நிறைய இருக்கிறது. அதை வெளிப்படுத்துங்கள் என்றார். அதன் பிறகே வானொலி நிகழ்ச்சிகளில் எழுத ஆரம்பித்தேன். இலங்கை வானொலி முஸ்லிம் சேவையில் எனது படைப்புக்கள் ஒளிபரப்பாகி வந்தன. அந்த நாட்களில் ஏ.சி. கமருன்னிஸா என்ற பெயரில் எழுதினேன். திருமணத்தின் பின்னர்தான் எனது சொந்தப் பெயரில் எழுத ஆரம்பித்தேன்.

தொடராக 25 ஆண்டுகளாக எழுதி வந்தபோதும் இலக்கிய உலகம் பற்றி நான் அறிந்திருக்கவில்லை. எக்மி பதிப்பகத்தாரின் அறிமுகம் கிடைத்த பிறகுதான் இலக்கிய உலகம் பற்றிய அறிமுகம் எனக்கு கிடைத்தது. அத்தோடு எனது கணவரின் பூரண ஒத்துழைப்பும் கிடைத்ததால் என்னால் மூன்று நாவல்களையும், ரோஜாக்கூட்டம் என்ற சிறுவர் கதைத் தொகுதியையும் வெளியிட முடிந்தது. விரைவில் இன்னும் பல நூல்கள் வெளிவரவுள்ளன.



உங்கள் படைப்புகள் மீது வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்பு எந்தளவில் இருக்கிறது?

எனது படைப்புகள் இந்த சமுதாயத்துக்கு பிரயோசனப்பட வேண்டும் என்பதுதான் எனது நோக்கம். அதை வாசகர்கள் மிகத் துல்லியமாக புரிந்து ஏற்றுக்கொள்வதை அவர்களது தொலைபேசி உரையாடல்களும், வாழ்த்து மடல்களும் தெளிவுபடுத்துகின்றன. அவர்களது எதிர்பார்ப்புகளும் அதுவாகவே உள்ளன.

சமூக நீதியான கருக்களை மையமாக வைத்தே உங்கள் படைப்புகள் எழுதப்படுகின்றன. அவ்வாறு எழுதுவதற்கு தூண்டுகோலாய் அமைந்த காரணி என்ன?

இது ஒரு முக்கியமான கேள்வி. சமூக ரீதியான பலதரப்பட்ட பிரச்சினைகளோடு வாழ்கின்ற பல ஜீவன்களுக்கு அறிவுரைகள் பகருவதற்கும் ஆலோசனைகளை வழங்குவற்குமான சந்தர்ப்பங்கள் அடிக்கடி நிகழ்வதுண்டு. வெறும் கற்பனைகளைவிட நிஜங்களில் பல படிப்பினைகள் உண்டு. ஆகவே தான் சமகால யதார்த்தங்களையும், எனது கருத்துக்களையும், ஆலோசனைகளையும் முன்வைத்து எழுதுவதை தனித்துவமாக்கிக் கொண்டேன். எனது எல்லாப் படைப்புக்களிலும் நிஜங்களைக் காணலாம்.

உதாரணமாக ஓர் அபலையின் டயறி என்ற என் நாவலைச் சொல்லலாம். அது இளம் தம்பதியருக்காக சொல்லப்பட்ட கதை. ஒரு கணவன் தன் மனைவி பற்றி தனது நண்பனிடம் சொல்வதிலும், ஒரு மனைவி தன் தோழி பற்றி தனது கணவரிடம் சொல்வதிலும் ஏற்பட்ட விபரீதத்தை விபரிப்பதுதான் அந்தக் கதை. இது தவிர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதோடு வெள்ளம் வந்தபின் அணை கட்ட முயற்சிப்பதைவிட வெள்ளம் வருமுன் அணை கட்டுவதே சிறந்தது என்பதை உணர்த்தியிருந்தேன். அக்கதையை படித்த பலர் அதனை ஏற்றுக்கொண்டதுடன் இதே போல நடந்த பல சம்பவங்கள் பற்றி கூறி உங்கள் அறிவுரைகள் காலத்தின் தேவையாக அமைகிறது என்றனர். அத்தோடு இது ஒரு ராட்சசியின் கதை, 37ம் நம்பர் வீடு என்ற நாவல்களிலும் வாசகர்கள் பல படிப்பினைகளைப் பெறுவார்கள் என நம்புகிறேன்.

உங்கள் வாழ்விற்கு அர்த்தம் கொடுக்கும் பணியாகத்தான் எழுத்துத் துறையை கணிக்கிறீர்களா? ஏன்?

ஆமாம். என்னைப் பொறுத்தவரை என் வாழ்விற்கு அர்த்தம் கொடுத்தவற்றில் இந்த எழுத்துத் துறையும் ஒன்று. ஒரு குடும்பத் தலைவி என்பதோடு பல கடமைகளையும் பொறுப்புக்களையும் சுமந்து கொண்டிருப்பதால் இடைக்கிடையே உள்ளம் சோர்வடைந்து விடுவதுண்டு. அவ்வேளையில் மனம் அதிகமாக விரும்புகின்ற ஒன்றில் நம் கவனத்தை ஈடுபடுத்தினால் நமது உள்ளமும் உடலும் புத்துணர்வு பெறும். அதுபோன்ற சந்தர்ப்பங்களில் நான் எழுதத்துவங்கி விடுவேன். இதன் மூலமாக் எனது உள்ளம் விபரிக்க முடியாத அளவில் திருப்தி அடைவதை உணர்கிறேன். அத்தோடு எனது எழுத்துக்களும், கருத்துக்களும் மரணத்துக்குப் பின்னாலும் உயிர் வாழக்கூடியவை என்பதில் ஓர் அலாதியான மன நிறைவைக் காண்கிறேன்.

சமகாலத்தில் ஈழத்தின் நாவல் வளர்ச்சி பற்றி என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

திறமைமிக்க படைப்பாளிகள் ஈழத்தில் நிறைந்துள்ள போதும், அவர்கள் இன்னும் இலைமறைக்காயாக இருப்பது கவலைக்குரிய விடயம்தான். சிலர் பல தடைகளுக்கு மத்தியில் முன்னேற முயன்றாலும் அவர்களுக்கு கைகொடுத்து தூக்கிவிட விரும்பாமல் விமர்சன அம்புகளைக் கொண்டு தாக்கி, வீழ்த்தி விடுவதில் இன்பமடைகின்ற முன்னோடிகளால் பலர் உளரீதியாக பாதிப்படைந்து பின்நிற்கின்ற நிலையை அவதானிக்க முடிகிறது. இந்த நிலை மாறினால் பல நாவலாசிரியர்களை இனங்காண முடியும் என நம்புகிறேன். அத்தோடு கலைஞர்களுக்கு தோள் கொடுக்கின்ற சில நல்லிதயங்கள் இயங்கி வருவது ஆறுதலான விடயம். இதே போன்று இன்னும் பல நல்லிதயங்கள் முன்வந்தால் இலக்கியவாதிகள் வெறும் விடிவெள்ளிகளாக மட்டும் மிளிராமல் நிலவுகளாகவும் பிரகாசிக்க முடியும்.

வளர்ந்து வரும் படைப்பாளிகளிடமிருந்து இலக்கியத்திற்கான எத்தகைய பங்களிப்பை நீங்கள் எதிர்பார்க்கின்றீர்கள்?

என்னைப் பொறுத்தவரையில் எல்லோரும் வளர்கின்றவர்கள்தான். கல்விக்கு அளவில்லை, வளர்ச்சிக்கு நிறைவில்லை. இவைகள் இரண்டும் முடிவடைவது மரணத்தில் மட்டும்தான். முட்டாள் ஒருவரைக் காண வேண்டுமானால் தன்னை ஓர் அறிவாளி என்று பெருமைப்பட்டுக் கொண்டவரைப் பாருங்கள் என்றுதான் நான் சொல்வேன். அறிவிலும் அனுபவத்திலும் எத்தகைய முதிர்ச்சியுடையவனாக இருப்பினும், சில வேளைகளில் தனது மூன்று வயது பேரக்குழந்தையிடம் ஏமாறுவதைக் காணலாம். இது இயற்கை. நாம் யாவரும் அறிவாளிகள் இல்லை. பெருமைக்கும் புகழுக்கும் உரியவர்களும் இல்லை. அவை யாவற்றுக்கும் சொந்தக்காரன் இறைவன். இப்படி எவனுடைய உள்ளத்தில் உள்ளதோ அவன்தான் உண்மையான சிந்தனையாளனாக இருக்க முடியும். இலக்கிய உள்ளங்கள் யாவருக்கும் பொதுவாக நான் சொல்ல விரும்புவது இதைத்தான்.

மனித நேயங்களையும், இணக்கங்களையும் எழுதுவதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாது நமது வாழ்வில் ஐக்கியாமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். அதன் மூலமாக மட்டுமே உண்மையான வெற்றியை அடைந்து கொள்ள முடியும். ஓர் எழுத்தாளனிடத்தில் பெருமை இருக்கக் கூடாது. அந்தப் பெருமைதான் தலைக்கனத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதுதான் மற்றோரை புண்படுத்துகிறது. ஓர் எழுத்தாளனின் பேனா வாளைவிடக் கூர்மையானது. அதைக்கொண்டு வளர்கின்றவர்களை வெட்டுவதற்காகவும், வீழ்த்துவதற்காகவும் பிரயோகிப்பதைவிடுத்து முதலில் தனது கர்வத்தினை வீழ்த்துவதன் மூலமாக மட்டுமே மனித நேயங்களையும் ஒற்றுமைகளையும் வளர்க்கவும் நிலை நிறுத்தவும் முடியும்.

நிச்சயமாக இலக்கியவாதிகள் யாவரும் ஈகோவைக் கலைந்துவிட்டு ஒரே குடும்பம் போன்று ஒற்றுமையாக செயல்பட்டால் பல வெற்றிகளை அடைய முடியும்.

ஒன்றுபடுவோம். ஒற்றுமையாக வாழ்வோம். வெற்றி பெறுவோம்!!!

------------------------------------------------------------------------------------

படைப்பாளி திருமதி. ஏ.சி. ஜரீனா முஸ்தபா பற்றிய தகவல்கள்



மேல் மாகாணம், கொழும்பு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த படைப்பாளி ஜரினா முஸ்தபா, அப்துல் கரீம் - பாத்திமுத்து சொஹரா தம்பதியினரின் எட்டாவது புதல்வியாவார். ஜயவர்தனபுர - பிடகோட்டையில் 1967 பெப்ரவரி மாதம் 06ம் திகதி பிறந்த இவர் சென் மேரிஸ் கல்லூரியின் பழைய மாணவியாவார். சிங்கள மொழி மூலம் இவர் கல்வி கற்றுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அத்துடன் A to Z Fancy House & Communication என்ற நிறுவனத்தின் உரிமையாளரும் நிர்வாகியுமாவார்.

வெளிவிட்ட ஏ.சீ. ஜரீனா முஸ்தபா என்ற பெயரில் எழுதி வரும்~இவரது ஒரு முடிவில் ஓர் ஆரம்பம்| என்ற நாடகம் முதன் முதலில் 1985ல் இலங்கை வானொலி முஸ்லிம் சேவையில் ஒலிபரப்பாகியது. அதனைத் தொடர்ந்து இதுவரை சுமார் 800க்கும் மேற்பட்ட ஆக்கங்களை எழுதியுள்ளார். இதுவரை சுமார் ஏழு நாவல்களை எழுதியுள்ள இவர் 01. ஓர் அபலையின் டயறி, 02. இது ஒரு ராட்சஷியின் கதை, 03. 37ம் நம்பர் வீடு ஆகிய நாவல்களையும், 04.ரோஜாக்கூட்டம் என்ற சிறுவர் இலக்கிய நூலையும் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

37ம் நம்பர் வீடு, இது ஒரு ராட்சஷியின் கதை ஆகிய இவரது நாவல்களுக்கு இலங்கை தேசிய கல்வித் திணைக்களத்தினால் அரசாங்க அங்கீகாரமும், மல்ஹாரி பதிப்பகமும், நர்கிஸ் சஞ்சிகையும் இணைந்து நடாத்திய சர்வதேசப் போட்டியில் இவரது இது ஒரு ராட்சஷியின் கதை என்ற நாவலுக்கு பரிசு கிடைத்துள்ளது. ரோஜாக்கூட்டம் என்ற இவரது சிறுவர் இலக்கிய நூல் கல்வியமைச்சின் கல்விப் பணிப்பாளர் நாயகத்தினால் பாடசாலை நூலகப் புத்தகமாக அனுமதிக்கப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஞானம் சஞ்சிகை தேசிய ரீதியில் நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியில் இவருக்கு பரிசும், சான்றிதழும் கிடைத்துள்ளது. பூங்காவனம் சஞ்சிகை இவரை நேர்கண்டு இவரது அட்டைப் படத்தை பிரசுரித்து கௌரவித்திருக்கிறது.

1985ல் மதுகரம் சஞ்சிகையின் துணை ஆசிரியராகவும், 1986ல் வெண்ணிலா சஞ்சிகையின் இணை ஆசிரியராகவும் கடமையாற்றிய இவர் தற்போது பூங்காவனம் காலாண்டு சஞ்சிகையின் ஆலோசகராகவும் சேவையாற்றி வருகிறார்.

வீரகேசரி, தினகரன், தினக்குரல், மித்திரன், நவமணி, விடிவெள்ளி, எங்கள் தேசம் போன்ற இலங்கையின் முன்னோடிப் பத்திரிகைகளிலும், சஞ்சிகைகளான ஓசை, படிகள், அல் ஹஸனாத், ஞானம், நீங்களும் எழுதலாம், பேனா மற்றும் இந்திய சஞ்சிகையான நர்கிஸ் ஆகியவற்றில் இவரது ஆக்கங்கள் பிரசுரமாகியுள்ளன.


Address - Mrs. A.C. Jareena Musthaffa, 120 H, Bogahawatta Road, Welivita, Sri Lanka.

Phone - 011 5020936, 011 5050983

-----------------------------------------------------------------------------------


படைப்பாளி திருமதி. ஏ.சி. ஜரீனா முஸ்தபா பற்றிய தகவல்கள்



பெயர் - திருமதி ஏ.சி. ஜரீனா முஸ்தபா

முகவரி - Mrs. A.C. Jareena Musthaffa, 120 H, Bogahawatta Road, Welivita, Sri Lanka.

தொலைபேசி இலக்கம் - 011 5020936, 011 5050983

பிறப்பிடம் - ஜயவர்தனபுர – பிடகோட்டை

பாடசாலை – சென். மேரிஸ் கல்லூரி, வெளிவிட்ட

கல்வி கற்ற மொழி – சிங்களம்

இதுவரை வெளிவந்துள்ள நூல்கள் -

01. ஓர் அபலையின் டயறி
02. இது ஒரு ராட்சஷியின் கதை
03. 37ம் நம்பர் வீடு
04. ரோஜாக்கூட்டம்

இதுவரை கிடைத்துள்ள பரிசுகள்> விருதுகள்

37ம் நம்பர் வீடு, இது ஒரு ராட்சஷியின் கதை ஆகிய நாவல்களுக்கு இலங்கை தேசிய கல்வித் திணைக்களத்தினால் அரசாங்க அங்கீகாரம்.

மல்ஹாரி பதிப்பகமும், நர்கிஸ் சஞ்சிகையும் இணைந்து நடாத்திய சர்வதேசப் போட்டியில் இது ஒரு ராட்சஷியின் கதை என்ற நாவலுக்கு பரிசு.

ரோஜாக்கூட்டம் என்ற சிறுவர் இலக்கிய நூல் கல்வியமைச்சின் கல்விப் பணிப்பாளர் நாயகத்தினால் பாடசாலை நூலகப் புத்தகமாக அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளமை.

ஞானம் சஞ்சிகை தேசிய ரீதியில் நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியில் பரிசும், சான்றிதழும்.

பூங்காவனம் சஞ்சிகை நேர்கண்டு அட்டைப் படத்தை பிரசுரித்து கௌரவித்துள்ளமை.

ஆக்கங்கள் வெளிவந்த பத்திரிகைகள், சஞ்சிகைகள்

வீரகேசரி, தினகரன், தினக்குரல், மித்திரன், நவமணி, விடிவெள்ளி, எங்கள் தேசம், ஓசை, படிகள், அல் ஹஸனாத், ஞானம், நீங்களும் எழுதலாம், பேனா, இந்திய சஞ்சிகையான நர்கிஸ்

01. திருமதி. பவானி சிவகுமாரன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



01. திருமதி. பவானி சிவகுமாரன் அவர்களுடனான நேர்காணல்



சந்திப்பு :- தியத்தலாவ எச்.எப். ரிஸ்னா

‘ஆற்றொழுக்கமான நடை, பிரதேசப் பேச்சு, வழக்கிலமைந்த உரையாடல்கள், மொழியாட்சி என்பன நல்ல சிறுகதைக்கு மிக அவசியம்..’ என்கிறார் பூங்காவனம் இதழ் 01 அட்டைப்படத்தை அலங்கரித்துக் கொண்டிருக்கும் பிரபல சிறுகதை எழுத்தாளரான திருமதி. பவானி சிவகுமாரன் அவர்கள். அவரிடமிருந்து பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட பயன்மிகு கருத்துக்களை பூங்காவனம் வாசகர்களுக்காக தருகிறோம்.

உங்களைப் பற்றிய அறிமுகத்தை பூங்காவனம் வாசகர்களுக்காக கூறுங்கள்?

யாழ்ப்பாணம் திருநெல்வேலியை பிறப்பிடமாகக்கொண்ட நான் குடும்பத்தின் மூத்த மகள். மூன்று சகோதரிகளும், ஒரு சகோதரனும் கூடப்பிறந்தவர்கள். என் தந்தை திரு. சு.சி. கதிரவேலு அவர்கள். இலங்கை நிர்வாக சேவையில் பணியாற்றியவர். தொழில் ரீதியாக நான் ஓர் ஆங்கில ஆசிரியை. தற்பொழுது அதிபர் சேவைக்கு தெரிவாகியுள்ளேன். நான், கணவன், மகள் என்ற மூவரடங்கிய சிறிய குடும்பம் என்னுடையது. எனது கணவர் தனியார் நிறுவனமொன்றின் பணிப்பாளர். சிறுகதைத் துறையில் மரம் வைத்தவன், தேடலே வாழ்க்கையாய், நிஜங்களின் தரிசனம் எனும் மூன்று சிறுகதை தொகுதிகளை வெளியிட்டுள்ளேன். மரம் வைத்தவன் எனும் என் முதல் நூலுக்கு அரச சாகித்திய விருது கிடைத்தது.

உங்களது எழுத்துலக பிரவேசம் குறித்து என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?

பலாலி ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரியில் பயின்ற காலத்தில் அக்கல்லூரி தமிழ்ச்சங்கம் நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியில் முதன்முதல் பங்கேற்றேன். பயிற்சி பெறும் ஆசிரியர்கள் மட்டுமே பங்கேற்ற அப்போட்டியில் எனக்கு இரண்டாம் பரிசு கிடைத்தது. இவ்வாறுதான் எனது எழுத்துலக பிரவேசம் நிகழ்ந்தது.

சிறுகதைகள் எழுத வேண்டும் என்ற ஆவல் உங்களுக்கு ஏற்பட்டதற்கான காரணம் என்ன?

பலாலி ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலை பரிசுக் கதைக்குப்பின் பன்னிரெண்டு வருடங்கள் நான் எழுதவே இல்லை. நம்புங்கள். இதன்பின் வீரகேசரி பவள விழா விளம்பரம் பார்த்து எழுதினேன். நாடளாவிய ரீதியில் நடைபெற்ற அப்போட்டியில் எனது கதை தெரிவு செய்யப்பட்டது. பங்கேற்கும் போட்டிகளில் எல்லாம் என் கதைகளுக்கு பரிசில்கள் கிடைத்ததால் என் எழுத்துக்கு ஓர் அங்கீகாரம் இருப்பதாய் உணர்ந்தேன். இதுவே சிறுகதைகள் எழுத வேண்டும் என்ற ஆவலை என்னுள் விதைத்தது.

உங்கள் சிறுகதைகளில் யதார்த்தமான விடயங்கள்தான் அதிகமாக இருக்கின்றன. யதார்த்தம் படைப்பாகின்ற போதுதான் அது முழுமையாகின்றது என எண்ணுகின்றீர்களா?

நிச்சயமாக. யதார்த்தம் இல்லாத எந்த இலக்கியமுமே முழுமை அடைவதில்லை. சிறுகதைகளின் பண்புகளில் ஒன்று, தான் சார்ந்த சமூகத்தை அது பிரதிபலிப்பதுதான். நான் பார்த்த, கேள்வியுற்ற, என்னை ஏதோ ஒரு விதத்தில் பாதித்த சம்பவத்தை கதை வடிவில் வெளிக்கொணர்கிறேன். நாம் அங்கம் வகிக்கும் சமூகத்தை இவை பிரதிபலிப்பதால் இவ்வாறான கதைகளையே வாசகர்களும் விரும்புகிறார்கள்.

மரம் வைத்தவன், தேடலே வாழ்க்கையாய், நிஜங்களின் தரிசனம் போன்ற சிறுகதைத் தொகுப்புகளை வெளியிட்டிருக்கிறீர்கள். அவற்றில் உங்களுக்கு பிடித்தமான கதைகள் என்ன? ஏன்?

நான் எழுதியவை எல்லாமே எனக்கு பிடித்தவைதான். குறிப்பாக இலவு காக்கும் கிளிகள், புதை மணலா நீ டானியலா?, வெளிச்ச வீடு, விலகும் மழை மேகம் போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.



இலவு காக்கும் கிளிகள் ஒரு ஆபிரிக்க போராளியை அவனைச் சூழ்ந்துள்ள அவலத்தை பேசுகிறது. கதை இயல்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஊர்கள், பெயர்கள் போன்றவற்றை இன்டர்நெட் ஊடே பெற்றேன். இதுபோல் புதை மணலா நீ டானியலா? ஒரு நாட்டில் நடந்த கதையை ஐரோப்பிய நாடொன்றில் நடப்பதாய் எழுதுவது போல சில மாற்றங்களை செய்ய வேண்டியிருந்தது. இதில் நான் வெற்றி கண்டிருப்பதாய் நினைக்கிறேன்.



ஊருக்கெல்லாம் வெளிச்சம் கொடுத்து இன்று ஒளியிழந்து நிற்கும் வெளிச்ச வீட்டை ஒரு பெண்ணுக்கு ஒப்பிட்டு எழுதப்பட்ட கதை வெளிச்ச வீடு. ஒரு கூத்துக்கலைஞன் பற்றியது விலகும் மழை மேகம். ஒரு கலையை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்டது. இதற்கு சரியான முறையில் பாடல் வரிகள் இடம் பெற வேண்டும் என்பதற்காக கூத்துக்கலை சம்பந்தப்பட்ட புத்தகங்களை விலைகொடுத்து வாங்க வேண்டியிருந்தது. நூலுருவில் இன்னும் வெளிவராத எனக்குப் பிடித்த கதைகள் இருக்கின்றன.



உங்கள் படைப்புகளுக்குக்கு கிடைத்த விமர்சனங்கள் எவ்வாறு இருந்தன?

நான் கதை எழுதி முடிந்தவுடனேயே என் ஆசிரியர் குழாமிடமிருந்து சுடச்சுட விமர்சனங்கள் கிடைத்துவிடும். உலகளாவிய ரீதியில் எனக்கு முதற் பரிசை ஈட்டித்தந்த அற்ற குளத்துப் பறவைகள் என்ற கதையைப் போட்டிக்கு அனுப்பமுன் அதை வாசித்த ஆசிரியர் ஒருவர் நிச்சயம் இதற்கு பரிசுண்டு என்று சொன்னார்.

என் புத்தக வெளியீட்டில் கலந்துகொண்ட பேச்சாளர்கள், வெளிச்ச வீடு, இலவு காக்கும் கிளிகள், தேடலே வாழ்க்கையாய் போன்ற பல கதைகளை சிலாகித்துப் பேசினார்கள். என் கதைகளுக்குக் கிடைத்த விமர்சனங்கள் எல்லாம் உற்சாகமூட்டும் டொனிக் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

சிறுகதைகள் என்றால் அவற்றில் முக்கியமாக எந்தெந்த அம்சங்கள் இடம்பெற வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்?

முதலில் நல்ல கரு அமைய வேண்டும். அதன்பின் அதனைச் சுற்றிப் பின்னப்படும் இசைவான சம்பவங்கள், சம்பவத்தின் துணையோடு அவற்றைக் கொண்டு செல்லும் ஆற்றொழுக்கமான நடை, பிரதேசப் பேச்சு, வழக்கிலமைந்த கதைக்கு வலுவூட்டும் உரையாடல்கள், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக கதாசிரியரின் மொழியாட்சி. இவை யாவும் நல்லதொரு சிறுகதைக்கு அவசியம்.

உங்களுக்கு இதுவரை கிடைத்த பரிசுகள், விருதுகள் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

முதல் சிறுகதைத் தொகுதியான மரம் வைத்தவன் தொகுதிக்கு 2007ம் ஆண்டு அரச சாகித்திய விருது கிடைத்தது.

உலகளாவிய ரீதியில் பூபாள ராhகங்கள் நடாத்திய சிறுகதைப் போட்டியில் அற்ற குளத்துப் பறவைகள் என்ற கதைக்கு 2006ல் முதற்பரிசு கிடைத்தது.

கலாபூஷணம் புலோலியூர் சதாசிவம் ஞாபகர்த்தப் போட்டியில் 2009ல் நம்மவர்கள் சிறுகதைக்கு முதற் பரிசு கிடைத்தது.

பலாலி ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலை தமிழ்ச்சங்கம் சிறுகதைப் போட்டியில் பார்வைகள்.. மனிதர்கள்! என்ற கதைக்கு இரண்டாம் பரிசு கிடைத்தது.

தகவம் அமைப்பினரின் சிறப்புப் பரிசு இரு தடவைகள் கிடைத்தன. அவை விலகும் மழை மேகம், கனவுலகின் வெளியே என்பனவாகும்.

வீரகேசரி பவளவிழாப் போட்டி பரிசுக்கதை உறவைத் தேடும் தீவுகள்.

பேராதனைப் பல்கலைக்கழக தமிழ்ச்சங்கப் பரிசுக்கதை கருணை இன்னும் சாகவில்லை.

அமரர் செம்பியன் செல்வன் ஞாபகர்த்தப் போட்டி பரிசுக்கதை சீண்டச் சீண்டத் தொடரும்.

பூபாளராகங்கள் 2007 பரிசுக்கதை மரணங்கள் நடுவே ஜனனம்.

பூபாளராகங்கள் 2008 பரிசுக்கதை குடை பிடிக்கும் நினைவுகள்.

எவ்வகையான புத்தகங்களை அல்லது யாருடைய புத்தகங்களை அதிகமாக வாசிக்கிறீர்கள்? ஏன்?

கையில் கிடைக்கும் எல்லா வகையான புத்தகங்களையும் வாசிப்பது வழக்கம். இருந்தும் எனது துறை சிறுகதை என்பதால் சிறுகதைகளைத் தேடி வாசிப்பேன். பெண் எழுத்தாளர்களின் படைப்புக்களை அதிகம் வாசிப்பேன். ஈழத்து எழுத்தாளர்களில் அன்னலட்சுமி ராஜதுரை தொடக்கம் தாமரைச்செல்வி, கோகிலா மகேந்திரன், தாட்சாயிணி என்பவர்களுடன் இன்றைய இளம் எழுத்தாளர்கள் வரை இப்பட்டியல் நீளும். தமிழ்நாட்டு எழுத்தாளர்களில் சிவசங்கரி, வாசந்தி, அனுராதா ரமணன் இவர்களுடைய கதைகளை அதிகம் வாசிப்பேன். பெண் எழுத்தாளர்களின் பார்வைகள், ஆண் எழுத்தாளர்களில் நின்றும் பல விடயங்களில் வேறுபடுகின்றன. குறிப்பாக ஒரு குடும்பத்தில் நிகழும் சிறுசம்பவங்களைக் கருவாக்கி கதை சொல்வதில் இவர்கள் ஆண் எழுத்தாளர்களைவிட ஒரு படி மேல்.

வளர்ந்து வரும் சிறுகதை எழுத்தாளர்களுக்கு தாங்கள் கூற விரும்புவது என்ன?

வளர்ந்து வரும் எழுத்தாளர்கள் என்று இவர்களைக் குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. சிறு துணுக்குகளைக் கூட கதையாக்கிவிடும் ஆற்றல் இவர்களுக்கு உண்டு. இதற்கு இவர்கள் எழுதும் பல கதைகள் சாட்சி. ஒரு கட்டுக்குள்ளும் சிக்காமல் எழுதும் இவர்களை கரு, சம்பவம், மொழியாட்சி... என்று பயமுறுத்த விரும்பவில்லை. ஒன்று சொல்லலாம். இப்போதுதான் இன்டர்நெட் இருக்கிறதே. ஒன்றைப்பற்றி இதுவரை தெரியாத பல தகவல்களைப் பெறலாம். இதிலிருந்து பல தரமான படைப்புக்களைத் தர முடியும். நூல் நிலையத்தில் புத்தகங்களை தேடிப்புரட்டும் சிக்கல் இன்றில்லை. சிறிய வசனங்களில் கதையை நகர்த்துவது, கதைக்கு வேகத்தையும், சுவாரசியத்தையும் தரும். குறிப்பாக வாசகனுக்கு தலையிடியைத் தராது!!!